Archive for Maj, 2019

Klarowane masło ghee – co warto wiedzieć?

przez aleeko . 0 Komentarzy

Masło ghee (ghi) wywodzi się z krajów azjatyckich, Bliskiego Wschodu i Afryki. Metodę jego klarowania wynaleziono w Indiach ponad 4 tysięcy lat temu. Dlatego jest tam traktowane jako produkt magiczny, zwany „boskim darem”. Hindusi nazywają go „najdoskonalszym tłuszczem świata”. W tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej używane jest jako lek. Natomiast w kuchni Indii, Pakistanu, Bangladeszu wykorzystywane prawie do wszystkiego. Wytwarza się je z mleka bawolego i krowiego. Wraz z jogurtem, cukrem trzcinowym, miodem i mlekiem uważane jest za święte.

Indie – ojczyzna masła klarowanego ghee

Co to jest masło ghee?

            Ghee jest tłuszczem pochodzenia zwierzęcego powstałym przez długotrwałe podgrzewanie masła na niedużym ogniu, odparowaniem z niego wody i oddzieleniem tłuszczu od innych cząstek stałych. Dzięki temu pozbywamy się tzw. szumowin – zanieczyszczeń białkowych, które wytrącają się w postaci piany na powierzchni tłuszczu lub osadów na dnie naczynia. Masło klarowane po wystudzeniu jest gęste, ma orzechowy zapach i smak oraz bursztynowożółty kolor. Natomiast w postaci płynnej jest przezroczyste i ma żółtą barwę. Jest pozbawione soli. Powstały produkt to czysty tłuszcz nasycony. Z 1 kg masła o zawartości 82% tłuszczu powstaje ok. 700-800 g masła klarowanego.

            W Indiach masło ghee produkuje się inaczej – do podgrzanego, surowego mleka dodaje się indyjski jogurt z kulturami bakteryjnymi. Mieszanka dojrzewa przez 12 godzin, a powstałe masło przetapia się na oryginalne ghee. W tym kraju z mleka bawolego produkuje się też masło makhan.

            Masło klarowane ghee kupicie Państwo w Delikatesach Ekologicznych „Aleeko”.

Inne rodzaje masła klarowanego

            W innych krajach powstają także inne odmiany masła klarowanego, np.:

Samna – wytwarzane w Egipcie, zawiera sól;

Mesho – asyryjski tłuszcz mleczny na bazie masła zebdo wytwarzanego z jogurtu, poza tym nie ulega zepsuciu;

Etiopskie ghee – produkowane z dodatkiem mąki kukurydzianej lub sorgo oraz ziołami i solą;

Samin – powstaje w Sudanie z mleka fermentowanego we wnętrzu uwędzonego wcześniej owocu gurda, dzięki czemu ma charakterystyczny aromat.

Zastosowanie masła klarowanego

            Masło ghee świetnie nadaje się do smażenia, ponieważ dzięki odparowaniu wody i usunięciu zanieczyszczeń, jego temperatura dymienia jest o 100 stopni Celsjusza wyższa niż masła i wynosi 252 stopnie Celsjusza. Ponadto nie zmienia smaku potraw. Podczas podgrzewania nie powstają szkodliwe związki, w przeciwieństwie do procesu smażenia na zwykłym maśle. Dlatego nadaje się nawet do długotrwałego smażenia w głębokim tłuszczu. Jedna łyżka odpowiada czterem łyżkom oleju roślinnego. Dodatkowo można na nim smażyć, dusić i piec mięso, warzywa, ryż, pączki, naleśniki, kasze, curry. Na jego bazie można też robić sosy i ciasto francuskie. Nadaje się również do wypieków. Nie wsiąka w potrawy tak mocno jak inne tłuszcze.

            Zaletą masła ghee jest długi okres przydatności do spożycia – kilkanaście miesięcy (15 miesięcy w lodówce, 9 miesięcy w temperaturze pokojowej). Możliwe jest to dzięki gotowaniu, które pozbawia masło bakterii. Ponadto można je przechowywać przez jakiś czas poza lodówką, ale szczelnie zamknięte.

Bez obaw mogą je spożywać alergicy i osoby uczulone na produkty mleczne, kazeinę i z nietolerancją laktozy. Nie należy jednak przesadzać z jego ilością. Jednak dietetycy zalecają aby spożywać nie więcej niż dwie łyżki dziennie. W konsekwencji dostarcza ok. 900 kcal w 110 g – w jego skład wchodzi 62,7 % nasyconych kwasów tłuszczowych, 2,3 wielonienasyconych oraz 26,9% jednonienasyconych kwasów tłuszczowych.

Działanie na organizm masła klarowanego

            Zawarte w maśle klarowanym krótko- i średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe są inaczej metabolizowane niż długołańcuchowe. Dlatego nie wpływają na ryzyko chorób serca, przyspieszają metabolizm i lepsze spalanie tkanki tłuszczowej. Masło klarowane zawiera także kwas masłowy, pozytywnie wpływający na zdrowie jelit. Odżywia on komórki jelitowe i ułatwia wydalanie toksyn. Redukuje także stany zapalne przewodu pokarmowego i wpływa na wyciszenie długotrwałych stanów procesów zapalnych toczących się w organizmie. Powoduje zmniejszenie wydzielania prostaglandyn i leukotrienów – mediatorów stanów zapalnych w organizmie. Zmniejsza objawy łuszczycy, która jest chorobą autoimmunologiczną o podłożu zapalnym.

            Jest źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A, D, E i K. Jedna łyżka masła ghee pokrywa w 9% dzienne zapotrzebowanie na witaminę A.

Z najnowszych badań wynika, że pomimo powszechnej opinii, że wpływa niekorzystnie na pracę serca, nie stanowi istotnego czynnika chorób układu krążenia. Dziś coraz szersze grono naukowców wycofuje się z przekonania, że tłuszcze nasycone i poziom cholesterolu we krwi mają wpływ na podwyższone ryzyko zawału i miażdżycy. O kwasach tłuszczowych pisaliśmy na naszym blogu.

Chociaż jedzenie dużych ilości masła klarowanego podnosi poziom cholesterolu, to dwukrotne wzrasta poziom „dobrego” cholesterolu HDL (o ok. 110%), natomiast „złego” (LDL) tylko o ok. 40%. Dane te uzyskano z badań na szczurach.

Masło ghee w medycynie ajurwedyjskiej

            Według medycyny ajurwedyjskiej spożywanie masła ghee leczy choroby serca. Uważa się, że kwas masłowy ma właściwości przeciwnowotworowe i przeciwwirusowe. Masło klarowane równoważy gospodarkę hormonalną, redukuje nadmiar kwasów żołądkowych, a także jest pomocne w leczeniu choroby Alzheimera. Podobnie jak aloes w ajurwedzie, pomaga w gojeniu się ran, np. powstałych po oparzeniach. Hindusi wierzą, że wpływa korzystnie na mózg – na naukę, zapamiętywanie i przypominanie. Zapewnia długowieczność. Zgodnie z zasadami ajurwedy może być stosowane podczas medytacji. Masło ghee używane było wraz z szafranem do rozjaśniania cery, a do dzisiaj uważa się, że natłuszczanie twarzy masłem klarowanym pomaga zachować piękną, zdrową skórę.

Źródła:

Manohar Reddy A., Satish V., Nagamounica M., Manoj Kumar M. Myths and facts about consumption of ghee in relation to heart problems – a comparative research study. International Journal of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences, Vol 5, Suppl 2, 2013: 560-563.

Sserunjogi M.L. i in., A review paper: current knowledge of ghee and related products, International Dairy Journal, 1998, 8, 677-688.

Sharma H. i in., The effect of ghee (clarified butter) on serum lipid levels and microsomal lipid peroxidation, An International Quarterly Journal of Research in Ayurveda, 2010, 31(2), 134-140.

https://draxe.com/ghee-benefits/.
https://kuchnia.wp.pl/wspaniale-wlasciwosci-masla-ghee-niezastapione-do-smazenia-6223527441323649a.
https://biokurier.pl/jedzenie/maslo-klarowane-ghee/.

Czarny bez – właściwości lecznicze i kosmetyczne

przez aleeko . 0 Komentarzy

Czarny bez (Sambucus nigra) to krzew, który możemy dość powszechnie spotkać w naszym kraju przy drogach, na skraju lasu, przydrożach, rumowiskach. Osiąga nawet 10 m wysokości. Czarny bez jest rośliną synantropijną, czyli towarzyszącą człowiekowi. Nasiona bzu są znajdowane w wykopaliskach i znaleziska te sięgają epoki kamiennej. Właśnie nadchodzi czas kwitnięcia tej rośliny – kwiatostany są rozwinięte na przełomie maja i czerwca. Surowcem leczniczym są kwiaty i owoce. Jakie mają właściwości? Jak możemy je wykorzystać w celach zdrowotnych i kosmetycznych?

Kwiaty i owoce czarnego bzu

Kwiaty są białe lub kremowe, zebrane w baldachokształtne kwiatostany o średnicy 10-20 cm. Mają przyjemny zapach. Zawierają duże ilości flawonoidów, kwasów fenolowych i organicznych, a także olejki, śluzy, triterpeny, sterole, sole mineralne. Zbiera się je wczesnym rankiem, w słoneczną pogodę. Ponadto większość kwiatów przy zbieraniu powinna być rozwinięta. Ścinamy całe baldachy, pamiętając, żeby część zostawić aby mogły się z nich rozwinąć owoce. Baldachy suszymy w cieniu na wolnym powietrzu, lub w suszarkach.

            Czarny bez ma owoce zwane jagodami – są ciemnofioletowe, błyszczące, mięsiste, o średnicy od 6-8 mm. Owoce zbieramy gdy są w pełni dojrzałe (sierpień-wrzesień). Suszymy je początkowo w temperaturze 30 st. C, a potem dosuszamy w 60 st. Znajdziemy w nich sporo glikozydów antocyjanowych, cukrów, pektyn, garbników, kwasów organicznych, które rzadko występują u roślin – np. kwas szikimowy. Ponadto są cennym źródłem witaminy C, witamin z grupy B, prowitaminy A.

Właściwości lecznicze czarnego bzu

Napar z kwiatów lub sok z owoców to wszechstronny lek na przeziębienie – działa napotnie, obniża gorączkę, ma właściwości wykrztuśne, więc ułatwia oczyszczenie oskrzeli z zalegającej wydzieliny. Ponadto roślina ta wzmacnia naszą odporność. Czarny bez uszczelnia także naczynka krwionośne i wzmacnia błony śluzowe dróg oddechowych. Pektyny obecne w owocach mają działanie przeczyszczające i przeciwbólowe – stosuje się je przy bolesnym miesiączkowaniu i migrenie. Jagody czarnego bzu oczyszczają organizm z toksyn i szkodliwych produktów przemiany materii. Poleca się ich spożywanie osobom cierpiącym na reumatyzm oraz stany zapalne skóry, żołądka i jelit, a także w rwie kulszowej i nerwobólach.

            Owoce są surowcem antocyjanowym, wykazują właściwości antyoksydacyjne, czyli mają zdolność do wiązania wolnych rodników. Przeprowadzono badania ze standaryzowanymi ekstraktami z owoców czarnego bzu, które wykazały zdolność wiązania się flawonoidów zawartych w ekstrakcie z wirusem grypy, co uniemożliwia jego wniknięcie do komórki gospodarza. Ponadto ekstrakty mają także działanie bakteriobójcze.  

            Czarny bez ma kwiaty i owoce, które zawierają związki pozytywnie wpływające na układ moczowy i trawienny. Działają lekko przeczyszczająco i regulują trawienie, łagodzą wzdęcia i zgagę. Mają działanie moczopędne. Zaleca się picie naparu z owoców czy kwiatów przy zaparciach, problemach z nerkami, obrzękach.

            Sok z owoców czarnego bzu służy do aromatyzowania produktów spożywczych i jest stosowany jako naturalny barwnik w przemyśle spożywczym.

            Czarny bez jest często składnikiem preparatów aptecznych i zielarskich, np. syropów na uporczywy kaszel, leków o działaniu napotnym, preparatów na zaparcia.

Zastosowanie w kosmetyce

Owoce bzu i napary z kory wykorzystywane są do przemywania skóry z wysypką, owrzodzeniami, przy trudno gojących się ranach. Świeży napar stosuje się w stanach zapalnych oczu, przy obrzękach i cieniach pod powiekami. Kwiaty czarnego bzu zawierają flawonoidy, działają przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo, zaś kwasy organiczne (m.in. kwas szikimowy) wybielają skórę.

            Olejek z czarnego bzu wygładza cellulit. Zawiera dużo witaminy C, która wzmacnia tkankę łączną i wspomaga produkcję włókien kolagenowych. Przeciwzapalne flawonoidy i rutyna uszczelnią naczynka włosowate i zwiększają elastyczność ich ścianek. Olejek należy wmasowywać regularnie w ciało, a najlepiej wspomagać walkę z cellulitem piciem naparu z kwiatów i stosować kąpiele z dodatkiem odwaru z owoców.

            Napary i odwary z czarnego bzu mają właściwości przeciwzapalne i dobrze nadają się do pielęgnacji skóry podrażnionej i zanieczyszczonej, z wągrami. Możemy z nich przygotować oczyszczające parówki lub łagodzące napary.

Uwagi i przeciwwskazania

Surowe owoce czarnego bzu są trujące – zawierają sambunigrynę i prunazynę, które mogą wywoływać zatrucie pokarmowe. W celach leczniczych stosujemy napary oraz kwiaty, które nie zawierają tych związków. W wyniku obróbki termicznej, suszenia lub gotowania szkodliwe substancje się ulatniają.

            Nie przekraczajmy zalecanych dawek, ponieważ może to prowadzić do biegunek, bólu brzucha i zatrucia. W przypadku syropu zalecana dawka to 15 ml trzy razy dziennie. Sok z jagód bzu ma mniejsze stężenie, dlatego można go pić kilka razy dziennie.

Co możemy zrobić z czarnego bzu?

Oprócz naparów z kwiatów i owoców, możemy zrobić powidła, syropy. Świeże kwiaty można dodawać do sałatek i placuszków. Powidła są pomocne przy wrzodach i zaparciach. Jeśli nie zbieramy sami owoców i kwiatostanów, możemy również kupić preparaty z tego krzewu. W Delikatesach Ekologicznych Aleeko znajdziecie Państwo np. sok z czarnego bzu, syrop z czarnego bzu, dżem, mus, suszone owoce czarnego bzu, kwiatostany. Jeśli chcecie poszerzyć swoją wiedzę o właściwościach tej rośliny, możecie Państwo zakupić książkę.

Powidła z owoców czarnego bzu

1 kg owoców

400 g cukru

odrobina wody

sok z cytryny

Składniki zagotować do otrzymania odpowiedniej konsystencji i przełożyć do słoiczków.

Sok z owoców czarnego bzu

Najpierw owoce ogrzewamy w garnku, aż puszczą sok. Następnie rozcieramy na miazgę i przeciskamy przez gazę. Potem uzyskany sok gotujemy z niewielką ilością miodu i rozlewamy do ciemnych butelek. Pijemy 2-3 razy dziennie po szklance, rozcieńczony wodą. Możemy go stosować przy przeziębieniach, nerwobólach, zaburzeniach trawienia.

Syrop z kwiatów czarnego bzu

Potrzebujemy kwiatów z około 40 baldachów. Zalewamy je syropem otrzymanym przez zagotowanie 1 kg cukru z 1 l wody i plastrami cytryny. Następnie pozostawiamy na 2 dni, filtrujemy i gotujemy. Na końcu sok przelewamy do wyparzonych butelek.

Kwiaty czarnego bzu w cieście naleśnikowym (16 sztuk)

ok. 16 dużych baldachów kwiatów czarnego bzu

150 g mąki pszennej

200 ml mleka

2 jajka

szczypta soli

2 łyżeczki cukru waniliowego

olej rzepakowy do smażenia

syrop klonowy

Najpierw baldachy potrząsnąć, aby usunąć owady i zanieczyszczenia, delikatnie przepłukać wodą. Potem do miski wsypać mąkę i cukier waniliowy.

Następnie należy wlewać mleko i energicznie mieszać trzepaczką, aby nie powstały grudki. Potem oddzielić żółtka od białek. Żółtka dodać do ciasta i ponownie wymieszać. Można również ciasto zmiksować mikserem. Następnie ciasto odstawić na ok. 10 minut, aby odpoczęło. Potem białka ubić ze szczyptą soli na sztywną pianę. Pianę wmieszać delikatnie szpatułką do ciasta. W garnku lub na patelni rozgrzać sporą ilość oleju, tak aby kwiaty mogły w nim swobodnie pływać.

Później trzymając za łodygę, zanurzać pojedynczo kwiaty w cieście. Pomagając sobie łopatką lub łyżką, pokryć wszystkie kwiatki ciastem. Podnieść łodygę do góry i potrząsnąć, aby nadmiar ciasta spłynął z powrotem do miski. Następnie włożyć do rozgrzanego oleju, wciskając łodygę do dna patelni, aby kwiaty się rozłożyły. Potem smażyć na złoty kolor z dwóch stron. Na końcu wyciągać na ręcznik papierowy, aby tłuszcz ociekł. Teraz można wyciąć grube łodyżki lub podawać w całości. Na końcu podawać najlepiej od razu po przygotowaniu polane syropem klonowym.

Odwar z kwiatów czarnego bzu

Po pierwsze łyżkę kwiatów czarnego bzu zalewamy szklanką zimnej wody, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na małym ogniu przez 5 minut. Następnie odstawiamy na 15 minut i cedzimy.

Wywar powinniśmy pić 2-3 razy dziennie, w ilości 1/3 szklanki. Stosujemy go jako środek przeciwgorączkowy, moczopędny i napotny.

Nalewka z owoców czarnego bzu

1 kg świeżych owoców czarnego bzu

pół litra wody

25 dag cukru

1 l spirytusu 96%

Owoce płuczemy na sicie, odsączamy, przesypujemy do słoja. Następnie zalewamy spirytusem, odstawiamy w ciemnym, ciepłym miejscu na miesiąc. Po miesiącu przefiltrowujemy. Z wody i cukru gotujemy syrop, studzimy i łączymy ze spirytusem. Po tygodniu filtrujemy, zlewamy do butelek, zakręcamy i odstawiamy w średnio chłodne, ciemne miejsce. Nalewka jest gotowa po 6 miesiącach.

Źródła:

Dawidowicz A.L., Wianowska D., Baraniak B. The antioxidant properties of alcoholic extracts from Sambucus nigra L.(antioxidant properties of extracts). LWT – Food Science and Technology, Volume 39, Issue 3, April 2006, Pages 308-315.

Veberic R., Jakopic J., Stampar F., Schmitzer V. European elderberry (Sambucus nigra L.) rich in sugars, organic acids, anthocyanins and selected polyphenols. Food Chemistry, Volume 114, Issue 2, 15 May 2009, Pages 511-515.

Atkinson M.D., Atkinson E. Sambucus nigra L. Blackwell Science, Ltd Biological Flora of the British Isles* No. 225. Journal of Ecology 2002 90, 895–923.

Ashwagandha – na spokój umysłu i życiową energię

przez aleeko . 0 Komentarzy

           

Ashwagandha, zwana żeń-szeniem indyjskim, albo witanią ospałą (Withania somnifera) zyskuje u nas coraz większą popularność. Od tysięcy lat była jedną z najważniejszych roślin w medycynie ajurwedyjskiej. Ma właściwości adaptogenne – szerzej pisaliśmy o tym na naszym blogu. W Ayurwedzie ceniono ją za pozytywne działanie w artretyzmie, gruźlicy, zapaleniu skrzeli, bielactwie, w zaburzeniach snu, cyklu miesiączkowego i przewlekłej czkawce. Do radzenia sobie ze stresem wykorzystywali ją hinduscy królowie.

            Dziś szczególnie docenia się jej pozytywny wpływ na ogólną kondycję ciała i umysłu. Dodaje sił witalnych. Polecana jest osobom, które chcą wzmocnić swoją kondycję fizyczną, a także tym z nas, którzy żyją w ciągłym stresie, intensywnie pracują umysłowo, a ich praca wymaga wysokiego poziomu koncentracji i odporności psychicznej. Działanie tej rośliny jest szczególnie przydatne dla osób pracujących w korporacjach, pod presją czasu. Jeśli musimy wykonać jakieś zadanie „na wczoraj” i aby funkcjonować wspomagamy się kawą, lekami i słodyczami, to Ashwgandha jest dla nas. Stosując ją długofalowo, łatwiej sobie poradzimy, nie odczujemy tej sytuacji jako napięcia, a później szybciej zregenerujemy siły.

Źródło: https://www.lifetree.pl/skladniki-kosmetyczne/witania-ospala-ashwagandha-withania-somnifera/

Witania jest krzewem osiągającym ok. 1,5 m wysokości. Ma żółtozielone albo zielonkawe kwiaty. Owoce tej rośliny to jagody – mają barwę czerwoną lub ciemnopomarańczową. Obudowane są w delikatnie zrośnięte działki kielicha. Surowcem leczniczym jest korzeń i owoc. Należy do rodziny psiankowatych (Solanacea), a nazwa „Ashwagandha” oznacza „zapach konia” i odnosi się do woni świeżego korzenia tej rośliny.

Związki aktywne w Ashwaganda

Związki lecznicze odpowiadające za działanie tej rośliny to witanolidy. Ich struktura oparta jest na steroidowym laktonie – witaferynie A. Mają działanie przeciwbakteryjne i antymitotyczne – hamują podziały komórkowe na drodze mitozy. Ponadto obniżają również ciśnienie krwi. W nadziemnej części rośliny występują fenolokwasy (np. kwas chlorogenowy), natomiast w korzeniu substancje adaptogenne należące do glikowitanolidów (witanozydy i sitoindozydy), które działają antyoksydacyjnie i odtruwająco. Związki te odpowiadają także za działanie przeciwstresowe i antydepresyjne. Ponadto wpływają na procesy zapamiętywania i kojarzenia, chronią przed stresem, wrzodami żołądka oraz chorobą Alzheimera. W roślinie występują także związki z grupy alkaloidów (głównie nikotynowych), fitosteroli i kumaryn. Żeń-szeń indyjski zawiera dużo żelaza. W konsekwencji wpływa to na wzrost hemoglobiny, erytrocytów i białych krwinek.

Ashwagandha – działanie rośliny

1. Pozytywny wpływ na układ nerwowy

Ashwagandha wzmacnia siły witalne i poprawia pracę mózgu zwiększając jego wydolność. Wspomaga pamięć, zdolność do uczenia się i zapamiętywania. Ponadto działa adaptogennie, przeciwdepresyjnie i przeciwlękowo. Dzięki zawartości dużych ilości żelaza, poprawia transport tlenu do mózgu przez erytrocyty. Ma także wpływ na syntezę nowych neuronów i stymuluje wydłużenie aksonów. Substancje znajdujące się w Ashwagandhdzie chronią neurony przed toksycznymi czynnikami i pobudzają je do wydzielania BDNF – czynnika wzrostu nerwów.

2. Działa antystresowo i pomaga w zaburzeniach układu nerwowego

Roślina redukuje stres i zwiększa tolerancję w sytuacjach napięcia nerwowego. Ponadto wspomaga nasz zdrowy sen, ale nie powoduje senności. Ma działanie przeciwdepresyjne, a efekty są porównywalne jak w przypadku stosowania leków opartych o imipraminę. Dodatkowo pomaga przy obniżonym nastroju, przygnębieniu. Łagodzi zaburzenia nerwicowe, lęki, fobie, objawy zespołu ADHD, wspomaga leczenie chorób psychicznych, maniakalno-depresyjnych, psychozy alkoholowej i schizofrenii. Również pomaga przy leczeniu stwardnienia rozsianego i choroby Alzheimera. Dodatkowo hamuje działanie acetylocholinerazy – enzymu rozkładającego acetylocholinę (neuroprzekaźnika odpowiadającego za procesy pamięciowe mózgu). Jego niedobór jest związany z powstawaniem choroby Alzheimera.

3. Chroni układ odpornościowy

Udowodniono, że w kontakcie z patogenem witanolidy zawarte w tej roślinie nasilają proces namnażania komórek układu odpornościowego – limfocytów B i T. Stymulują układ odpornościowy i zapobiegają jego osłabieniu wskutek stosowania leków. Składniki zawarte w tej roślinie chronią nasz organizm przed rozwojem przeziębienia i grypy, ponieważ wzmacniają aktywność komórek NK (natural killers – naturalni zabójcy), które odpowiadają za niszczenie szkodliwych wirusów i bakterii.

4. Działanie antynowotworowe

Chociaż do tej pory nie udowodniono wpływu witanii na zwalczanie tej choroby, to ze względu aktywację komórek układu odpornościowego jest polecana osobom, u których stosuje się chemioterapię. Ze względu na pozytywny wpływ na układ odpornościowy może łagodzić skutki terapii i chronić organizm w okresie obniżonej odporności.

5. Wpływ na układ rozrodczy

Suplementacja Ashwagandhy może prowadzić do wzrostu libido u kobiet i mężczyzn oraz podniesienia poziomu testosteronu. Ponadto poprawia funkcję układu rozrodczego i pozytywnie wpływa na sprawność seksualną u mężczyzn. Poprawia parametry nasienia, ruchliwość plemników i płodność.

6. Reguluje działanie układu hormonalnego

Roślina ta pobudza czynność tarczycy, dlatego może być stosowana przy niedoczynności tego gruczołu. Badania pokazują, że zły stan tego gruczołu sprzyja depresji i przemęczeniu, co tłumaczy, dlaczego na stres i nerwowość tak często skarżą się osoby z chorą tarczycą. Dodatkowo reguluje zaburzenia cyklu miesiączkowego, wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu rozrodczego, dodatkowo zwiększa libido i sprawność seksualną u mężczyzn.

7. Pozytywnie działa na układ krwionośny

Ashwagandha wzmacnia układ krążenia, pomaga zwalczać anemię. Ponadto poprawia jakość krwi: podnosi poziom hemoglobiny, obniża poziom cholesterolu, triglicerydów, LDL i cukru (ma więc działanie przeciwcukrzycowe), stymuluje wzrost poziomu cholesterolu HDL. Co więcej, chroni serce i przeciwdziała chorobie wieńcowej.

8. Poprawia kondycję fizyczną

Ashwagandha poprawia koordynację psychomotoryczną, ponadto zwiększa wydolność fizyczną, zmniejsza czas reakcji.

9. Pozytywnie wpływa na wątrobę

Witania ospała chroni ją przed szkodliwym wpływem toksycznych związków (w tym metali ciężkich), zapewniając jej barierę ochronną.

10. Niektóre źródła donoszą również, że Ashwagandha odmładza

Badania pokazują, że spowalnia procesy starzenia się organizmu, a ponadto przeciwdziała siwieniu włosów.

11. Wzmacnia tkankę mięśniową

Używanie tej rośliny zapewnia poprawę napięcia mięśni oraz redukcję stanów zapalnych.

12. Wspomaga układ oddechowy

Roślina jest szczególnie pomocna przy leczeniu astmy i alergii. Ponadto łagodzi katar i kaszel.

Na co zwracać uwagę przy wyborze preparatu z Ashwagandhy

Przy wyborze preparatu z witanii ospałej wystrzegajmy się ziół z internetowych aukcji i targowisk. Takie środki mogą nie zawierać substancji aktywnych, albo zawierać ich zbyt mało, przez co nie będą działać. W dodatku mogą być zanieczyszczone pestycydami, albo metalami ciężkimi. Dlatego warto poszukać preparatów, które mają potwierdzoną ilość steroidowych laktonów, które są jednymi z najważniejszych substancji czynnych. Preparat powinien mieć certyfikat ekologiczny, co gwarantuje jego jakość i czystość oraz powinien być standaryzowany. Niektóre preparaty zawierają naturalne dodatki poprawiające wchłanianie, np. algi brunatne i korzeń imbiru. Należy wystrzegać się tych syntetycznych, np. stearynianu magnezu, sztucznych barwników. Wybierzmy zaufaną markę produktu, cieszącą się dobrą opinią. W Delikatesach Ekologicznych Aleeko znajdziecie Państwo szeroki wybór preparatów z Ashwagandhy oraz fachową pomoc przy wyborze odpowiedniego dla siebie.

Dawkowanie Ashwagandhy

Ashwagandha dostępna jest w formie rozdrobnionej, jak i wyciągu w kapsułkach. Dawka suchego ekstraktu, która skutecznie działa to ok. 500 mg na dzień, tj. 1,5% witanolidów. Sproszkowany korzeń należy zażywać w ilości ok. 6-7 g dziennie. Można również z rośliny przygotowywać nalewki w stosunku 1:2, które spożywamy w ilości 12 ml dziennie. Kapsułki stosujemy 2 razy dziennie, po jednej przed posiłkiem. Ashwagandhę należy przyjmować co najmniej przez kilka tygodni. Poprawa stanu zdrowia następuje stopniowo, lecz jest ona długotrwała.

Łączenie Ashwagandhy z innymi preparatami

Ashwagandhę można łączyć z wieloma innymi środkami, które dodatkowo wspomagają jej działanie:

– różeniec górski (Rhodiola) – poprawa koncentracji, wzrost wytrzymałości

– żeń-szeń (Ginseng), buzdyganek naziemny (Tribulus) – wzrost libido, witalności, afrodyzjak

– czarna fasola afrykańska (Griffonia simplicifolia) – leczenie głębokiej depresji oraz bezsenności

– miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba) – leczenie Alzheimera i Parkinsona, poprawa krążenia krwi

– jagody goji (Goji berry) – działanie przeciwstarzeniowe, nasenne, zwiększenie wytrzymałości organizmu

– maczużnik (Cordyceps) – poprawa sprawności seksualnej, wzrost wytrzymałości

– ostryż długi (Turmeric), lukrecja (Liquorice), melisa lekarska (Lemon balm) – lepsze trawienie, redukcja wrzodów, ograniczanie wydzielania kwasów żołądkowych

– macierzanka (Thyme), jeżówka (Echinacea), eukaliptus (Eucalyptus) – działanie antyseptyczne, przeciwwirusowe oraz przeciwbakteryjne.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Ashwagandha nie powinna być przyjmowana przez kobiety w ciąży, w czasie laktacji, osoby zażywające leki uspokajające, nasenne, przeciwpadaczkowe (barbiturany) i niektóre leki przeciwbólowe.

Ponadto u niektórych osób zaobserwowano w wyniku przyjmowania preparatów z tej rośliny nadczynność tarczycy, a także dolegliwości skórne, takie jak świąd, przebarwienia i pieczenie.

Można ją przyjmować długofalowo i nie powoduje uzależnień.

Źródła:

Singh N, Bhalla M, de Jager P, Gilca M. An Overview on Ashwagandha: A Rasayana (Rejuvenator) of Ayurveda. African Journal of Traditional, Complementary, and Alternative Medicines. 2011;8(5 Suppl):208-213. doi:10.4314/ajtcam.v8i5S.9.

https://neuroexpert.org/wiki/ashwagandha-withania-somnifera/.

http://www.ashwagandha.pl/