Archive for Lipiec, 2020

Zdrowy piknik

przez aleeko . 0 Komentarzy

Zdrowy piknik. W Polsce coraz bardziej popularne staje się piknikowanie, jako sposób spędzania wolnego czasu z rodziną czy przyjaciółmi. Ta forma relaksu i biesiadowania na łonie natury jest szczególnie ceniona w Ameryce, a z kolei we Francji „śniadanie na trawie” stało się także inspiracją dla malarzy.

Typowy piknik kojarzy się przede wszystkim z wiklinowym koszem ze smakołykami i kocem rozłożonym na zielonej trawie. Dziś można kupić wiklinowe koszyki lub walizki z pełnym wyposażeniem, w skład którego wchodzą sztućce, miseczki, kubki, talerze. Na wypad za miasto możemy zabrać biodegradowalne naczynia, albo wykorzystać bezpieczne dla środowiska i dla zdrowia naczynia Dora’s, w których nasze przekąski się nie zniszczą i zachowają świeżość. Pamiętajmy o papierowych serwetkach do wytarcia rąk.

Na piknik można również wybrać się rowerem

Menu na piknik

Na wyjazd za miasto sprawdzi się jedzenie, które nie brudzi, można jeść je rękoma i które przede wszystkim będzie zdrowe. Poniższe przekąski można spokojnie zabrać także w podróż. Jeśli sobie przygotujemy taki prowiant, nie będzie nas kusiło niezdrowe jedzenie na stacjach czy w przydrożnych barach. Okazuje się, że najczęściej porzucamy zdrowe nawyki żywieniowe, właśnie podczas urlopu, gdy wybieramy się na wakacje.

Przykładowe menu na piknik

Owocowe muffinki na piknik

Składniki:

Przygotowanie:

Najpierw masło roztapiamy w rondelku. W jednej miseczce wymieszaj mąkę, cukier trzcinowy i proszek do pieczenia, a w drugiej jajko, mleko i odrobinę rozpuszczonego masła. Połącz składniki z obu miseczek i dobrze wymieszaj łyżką lub mikserem. Następnie dodaj owoce. Dalej dokładnie wymieszaj, a potem wlej ciasto do formy z papilotkami (do 3/4 ich pojemności) i wstaw na 25 minut do rozgrzanego do 200°C piekarnika.

Sałatka w słoiku

Składniki:

Słoiki świetnie się sprawdzą do przechowywania sałatek

Przygotowanie:

Najpierw jedną łyżeczkę przyprawy rozmieszaj z oliwą i cytryną. Natrzyj nią pierś z kurczaka. Następnie usmaż ją na patelni grillowej (5 minut z każdej strony) lub upiecz w piekarniku. Potem kukurydze i fasolkę odcedź, paprykę i ostudzone mięso pokrój w kostkę. Pomidorki przekrój na pół. Ser pokrój w grubszą kostkę. Przygotuj słoiki z zamknięciem, do których przełożysz składniki. Ułóż je warstwami, na wierzchu ułóż świeżą rukolę i polej oliwą. Takie przygotowanie sprawdzi się na piknikowym wypadzie za miasto.

Wrapy z kurczakiem na piknik

Składniki:

Wrapy z kurczakiem

Przygotowanie:

Najpierw piersi z kurczaka pokrój w paski, natrzyj przyprawą do drobiu i usmaż na patelni grillowej. Następnie tortille posmaruj serkiem. Potem pokrój awokado w plastry i skrop sokiem z cytryny, aby nie ściemniało. Porwij sałatę na mniejsze kawałki, a pomidora i paprykę w plastry. Potem lekko podpiecz na patelni tortille. Następnie włóż warzywa i kurczaka do środka tortilli. Dodaj pestki dyni i dokładnie zroluj. Na końcu kanapkę podawaj przekrojoną na pół.

Wytrawne muffinki

Składniki:

Przygotowanie:

Po pierwsze cukier trzcinowy, sól i drożdże rozpuść w ciepłej wodzie. Następnie mieszaninę połącz mąką, jajkiem i majonezem. Dokładnie wyrób ciasto tak, aby było elastyczne i gładkie. Jeśli ciasto będzie zbyt luźne, dodaj więcej mąki. Z kolei jeśli będzie zbyt twarde, dodaj odrobinę więcej wody. Potem ciasto przełóż do miski, przykryj ściereczką i odstaw na około 60 minut w ciepłe miejsce, aby wyrosło. Następnie kiełbasę chorizo pokrój w plasterki – podsmaż ją na patelni tak, aby się wytopiło z niej trochę tłuszczu. Ciasto delikatnie pomieszaj z serem mozzarella, parmezanem, kiełbasą, pokrojonymi oliwkami i przyprawą prowansalską. Następnie przełóż ciasto do foremek na muffinki wcześniej wysmarowanych olejem. Na końcu wstaw do nagrzanego do 180 stopni Celsjusza piekarnika na około 20 minut.

Ciasteczka owsiane na piknik

Składniki:

Ciasteczka owsiane

Przygotowanie:

Najpierw roztopić masło. Potem do miski wsypać płatki owsiane, mąkę, cukier, proszek do pieczenia i ziarna. Następnie dodać roztopione masło i wymieszać. Dodać jajka oraz miód, a potem wymieszać. Piekarnik nagrzać do 180 stopni C. W dalszej kolejności blachę wyłożyć papierem do pieczenia. Następnie nabierać łyżkę stołową masy i nakładać na blaszkę formując kształt ciastek. Piec przez ok. 15 minut na złoty kolor.

Bagietka faszerowana

Składniki:

  • 2 żytnie bagietki (lub pełnoziarniste)
  • suszone pomidory
  • rukola
  • mozzarella
  • szynka parmeńska
  • serek śmietankowy do smarowania
  • pesto
  • olej

Przygotowanie:

Najpierw bagietki pokrój na 15 cm kawałki, potem wydrąż miąższ ze środka. Potem pesto połącz z serkiem. Następnie pozłóż na stole 30 cm kawałek folii spożywczej, posmaruj ją z wierzchu olejem. Następnie na folię nałóż rukolę, szynkę parmeńską, łyżkę mieszanki pesto z serkiem, suszone pomidory i kawałki mozzarelli. Wszystko razem ściśle zawiń w folię. Jeden koniec folii przełóż przez środek bułki i delikatnie wciągnij farsz w środek bułki. Na końcu delikatnie przytrzymując farsz usuń folię z kanapki.

Zdrowe chipsy

Składniki:

  • owoce pokrojone w plasterki – ananasy, jabłka, banany, truskawki, mango posypane cynamonem
  • warzywa pokrojone w cienkie plasterki – ziemniaki, buraki, marchewka, pietruszka korzeniowa, seler posypane ziołami i skropione oliwą (można opcjonalnie dodać sól morską)
Chipsy z batata

Przygotowanie:

Na początku owoce i warzywa ułóż na papierze do pieczenia i wysusz w piekarniku rozgrzanym do temperatury 120°C przez 1,5-2 godziny. Warto w trakcie przewrócić chipsy na blaszce, co przyspieszy proces suszenia.

Paluchy z masłem czosnkowym

Składniki:

Paluchy z masłem czosnkowym

Przygotowanie:

Najpierw rozpuść drożdże w 3 łyżkach mleka, dodając szczyptę cukru i odstaw na 10 minut. Potem do miski wsyp mąkę i sól, a następnie wlej mleko. Wymieszaj, dodając rozpuszczone i ostudzone masło. Wyrabiaj ciasto do momentu, aż będzie gładkie i elastyczne. Następnie odstaw na 90 minut aby wyrosło. Potem przygotuj masło czosnkowe – do 70 g masła wymieszaj z posiekanymi 3 ząbkami czosnku i 2 łyżkami posiekanej pietruszki. Na stolnicy oddziel połowę ciasta i rozwałkuj na grubość ok. 0,5 cm. Pokrój nożem na paluchy á la grissini (ok. 20 cm). Następnie uformuj zaokrąglone końce. Rozmieszaj jajko z łyżką mleka i posmaruj paluchy przed włożeniem ich do piekarnika. Nada im to ładny, złoty kolor. Piecz swoją przekąskę w temperaturze 180°C przez 20 minut. Na końcu paluchy maczaj w maśle czosnkowym przed jedzeniem.

Sałatka tabbouleh z komosy ryżowej

Składniki:

  • komosa ryżowa – ok. 4 łyżek
  • groszek zielony – 2/3 szklanki
  • ser mozzarella
  • cebula czerwona
  • świeża, posiekana mięta
  • posiekana natka pietruszki
  • świeża, posiekana kolendra
  • sok z cytryny – 1 łyżeczka
  • łyżeczka oliwy z oliwek
  • przyprawy: odrobina soli i czarnego pieprzu
  • 1 łyżka pestek granatu

Przygotowanie:

Po pierwsze komosę ryżową ugotować według przepisu na opakowaniu, ostudzić. Następnie mieszamy z groszkiem, pokrojoną w kostkę mozzarellą oraz czerwoną cebulą, potem doprawić ziołami, sokiem z cytryny, oliwą, solą i pieprzem. Na końcu wierzch posypujemy pestkami granatu.

Czekoladowy pudding z tapioki z wiśniami

Składniki (na 1 porcję):

Pudding w słoiczku

Konfitura wiśniowa:

Przygotowanie:

Najpierw wiśnie lekko rozdrabniamy widelcem i łączymy z syropem klonowym oraz nasionami chia. Potem odstawiamy. Napój z orzechowy dokładnie mieszamy z kakao i podgrzewamy w rondlu. Następnie, kiedy zacznie wrzeć, zmniejszamy ogień i wsypujemy tapiokę. Gotujemy około 20 minut, co jakiś czas mieszając, aż będzie zupełnie przezroczysta. Masa powinna być gęsta. Potem gorący pudding słodzimy syropem klonowym i przelewamy do słoiczka. Na wierzch nakładamy konfiturę wiśniową.

Chlebek bananowy z orzechami pekan

Składniki:

Przygotowanie:

Banany miksujemy z olejem i wanilią na gładką masę. Mąkę owsianą mieszamy z solą, proszkiem do pieczenia, sodą, kakao i posiekanymi orzechami (garść odkładamy do dekoracji). Suche składniki łączymy z mokrymi. Masę wlewamy do formy keksowej wyłożonej papierem do pieczenia. Dekorujemy posiekanymi orzechami lub przekrojonym wzdłuż bananem. Wstawiamy do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni Celsjusza miej więcej na 30 minut. Chlebek wyjmujemy z formy i studzimy.

Fleksitarianizm – jedna z najzdrowszych diet

przez aleeko . 0 Komentarzy

Fleksitarianizm. Wszyscy słyszeliśmy o diecie wegetariańskiej albo wegańskiej. Ostatnio coraz więcej osób ogranicza spożycie mięsa ze względów zdrowotnych, etycznych, ekologicznych, ideologicznych, a także ekonomicznych. Fleksitarianizm wywodzi się od angielskich słów „flexible” i „vegetarian” i oznacza elastyczny wegetarianizm. Dieta ta polega na odżywianiu się na co dzień warzywami i owocami, od czasu do czasu pozwalając sobie na mięso (w tym ryby). Nie jest zupełnie nowa – pojawiła się w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Ponadto w 2009 roku stała się sławna dzięki kampanii społecznej Paula McCartneya i jego córek. Powiedział on nawet, że „gdyby rzeźnie miały szklane ściany, każdy byłby wegetarianinem”. Ogłosili oni poniedziałek dniem wolnym od mięsa w ramach akcji „Meat Free Monday”. Wsparły ich rzesze fanów oraz sławne osoby, takie jak: Gwyneth Paltrow, Emma Thompson, Jamie Oliver i Cameron Diaz. Z kolei zasady tej diety opracowała amerykańska dietetyczka Dawn Jackson Blatner.

Zasady diety

Po pierwsze dieta zakłada korzystanie z pełni składników odżywczych, które mają w sobie rośliny oraz uzupełnianie diety o składniki odżywcze, które występują tylko w produktach pochodzenia zwierzęcego. Jest dobrym rozwiązaniem dla osób, które chciałaby być wegetarianinami, ale nie potrafią całkowicie zrezygnować z mięsa. Fleksitarianizm nie jest dietą restrykcyjną, nie wprowadza takiego rygoru jak inne diety. Dodatkowo w diecie tej mamy dużo wolności i dowolności. Ponadto można dopasować ją do swoich preferencji żywieniowych i stylu życia, mając jednocześnie świadomość, że jemy zdrowiej. Nie powoduje też wyrzutów sumienia w wyniku złamania restrykcyjnych zasad. Fleksitarianie wybierają mięso kurczaka, indyka, cielęcinę, tłuste ryby, a unikają wieprzowiny i baraniny. W dodatku dieta dopuszcza jadanie na mieście i picie alkoholu (dziennie jeden drink czy kieliszek wina dla kobiet, dwa dla mężczyzn). Dlatego ma szansę stać się coraz bardziej popularna i jest ją łatwiej utrzymać niż inne diety.

Jeśli cierpisz na insulinooporność i chcesz się dowiedzieć więcej o tej diecie, przeczytaj książkę Magadaleny Makarowskiej i Dominiki Musiałowskiej pt.”Dieta flexi w insulinooporności. Twoja droga do wege.”, Wyd. Feeria, Warszawa 2002.

Fleksitarianizm – kompromis pomiędzy wegetarianizmem a jedzeniem mięsa

Grupy produktów zalecane we fleksitarianizmie:

– produkty zastępujące mięso, bogate w białko roślinne, potas, magnez, żelazo i kwas foliowy – tofu, rośliny strączkowe: soczewica, groch, fasola, nasiona i orzechy, jajka

– warzywa i owoce – najlepiej jedzone na surowo, albo gotowane na parze

– produkty pełnoziarniste bogate w błonnik i węglowodany złożone (pisaliśmy o ich roli na naszym blogu)

– nabiał

przyprawy oraz naturalne słodziki.

Podstawowa zasada tej diety mówi: „Więcej warzyw, mniej mięsa” – ale nie ma określonej ilości mięsa, którą powinniśmy spożywać. Może być to raz w tygodniu, a może być podczas rodzinnych obiadów, wyjść na miasto czy spotkań z przyjaciółmi.

Jakie korzyści odniesiemy stosując tą dietę?

1. Poprawa zdrowia

Właściwe proporcje pomiędzy składnikami pochodzenia zwierzęcego i roślinnego są niezbędne do zachowania zdrowia. Warto wiedzieć, że mięso zawiera nie tylko potrzebne nam białko, ale także sporo tłuszczu i sodu. Jeśli je ograniczymy, obniży się w naszym organizmie poziom cholesterolu, ciśnienie krwi i zmniejszy ryzyko chorób serca, cukrzycy i nowotworów. Regularne spożywanie warzyw i owoców, a także produktów pełnoziarnistych chroni przed chorobami cywilizacyjnymi. Badania pokazują, że stosowanie diety fleksitariańskiej skutkuje obniżeniem masy ciała, ciśnienia krwi, poziomu cholesterolu i glukozy. Ponadto zaleca się ją w leczeniu nadciśnienia, cukrzycy, chorób układu krążenia i otyłości. Dodatkowo, redukcja ilości mięsa w jadłospisie jest zalecana także w nowej piramidzie żywienia.

2. Poprawa jakości produktów, niższe koszty i urozmaicenie przepisów

Jeśli już jemy mięso 1-2 razy w tygodniu, zadbajmy by było ono dobrej jakości, najlepiej ekologiczne. Codzienne jedzenie mięsa przez całą rodzinę, to jednak duży wydatek. W żywnieniu tym nie musisz kupować drogich i egzotycznych produktów. Ponadto dieta fleksitariańska to mnogość przepisów kulinarnych i znacznie większa różnorodność niż np. w przypadku diety wegańskiej czy wegetariańskiej.

Warzywa pełne zdrowych składników odżywczych

3. Czerpanie korzyści z pokarmu pochodzenia zwierzęcego

Na początku przejście na wegetarianizm i weganizm nie jest łatwe. Ponadto komponowanie posiłków, które zawierają odpowiednie ilości białka może sprawiać wiele trudności. Fleksitarianizm dostarcza niezbędnych składników odżywczych z roślin, a jednocześnie pozwala dostarczyć produktów pochodzenia zwierzęcego, takich jak kwasy tłuszczowe omega-3 z tłustych ryb morskich czy witamina B12.

4. Wpływ na środowisko

Fleksitarianizm to krok do zmian w kierunku poprawy warunków życia zwierząt rzeźnych i drobiu. Kupujemy mięso z małych, lokalnych ferm czy hodowli, gdzie są one trzymane w znacznie lepszych warunkach, niż tych na skalę przemysłową. Ponadto hodowla bydła i produktów pochodnych jest odpowiedzialna za produkcję 32 mln ton dwutlenku węgla rocznie, co stanowi 51% światowej emisji tego gazu do atmosfery. Do wyprodukowania 300 g pszenicy potrzeba 390 l wody, natomiast aby wyprodukować 300 g stek, trzeba zużyć aż 4650 l wody.

5. Redukcja masy ciała

Zgodnie z badaniami, fleksitarianie ważą o 15% mniej niż ludzie na typowej diecie mięsnej, mają mniejsze rzadziej chorują na schorzenia układu krążenia, cukrzycę i raka. Żyją także przeciętnie o 3,6 roku dłużej. Mięso daje także uczucie sytości na dłużej, a produkty roślinne jadane na co dzień są niskokaloryczne.

Warzywne szaszłyki

Jak przejść na fleksitarianizm?

1. Jadłospis diety osoby żywiącej się w ten sposób opiera się przede wszystkim na warzywach, które są trzonem żywienia. Owoce powinny być jadane rzadziej, jako dodatek.

2. Jedz mniej mięsa, najlepiej raz w tygodniu.

3. Wybieraj żywność wysokiej jakości, najlepiej ekologiczną, od lokalnych producentów. Dotyczy to wszystkich grup żywności.

4. Możesz przejść na tą dietę stopniowo. W pierwszym tygodniu zmień proporcje na talerzu, tak aby mięso zajmowało mniej miejsca. Zastąp je produktami bogatymi w białko, np. roślinami strączkowymi, białym serem. W drugim tygodniu zjedz 5 całkowicie wegetariańskich posiłków. Możesz zacząć od śniadania w postaci owsianki z orzechami, albo kanapek z hummusem. W trzecim tygodniu ogranicz o połowę ilość zjadanego mięsa. Przygotowane przez siebie posiłki doprawiaj ziołami, używaj dużo przypraw. Powinieneś zjeść pięć razy w tygodniu całkowicie wegetariański obiad.

Źródła

Derbyshire E.J., “Flexitarian Diets and Health: A Review of the Evidence-Based Literature.” Front. Nutr. 2016(3): 55.

Forestell C.A., “Flexitarian Diet and Weight Control: Healthy or Risky Eating Behavior?” Front. Nutr. 2018(5): 59.

Gil E. „Fleksitarianizm – elastyczny wegetarianizm.” Focus. Zdrowie i życie, s. 58-61.

Hicks T.M., Knowles S.O., Farouk M.M. “Global Provisioning of Red Meat for Flexitarian Diets.,” Front. Nutr. 2018(5): 50.

Dziurawiec zwyczajny – właściwości lecznicze

przez aleeko . 0 Komentarzy

Dziurawiec zwyczajny. Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) jest rośliną pospolicie występującą w Polsce na ugorach, miedzach, nieużytkach, obrzeżach lasów i dróg, zrębach leśnych i w rowach, osiągającą nawet 1 metr wysokości. Ma charakterystyczne, eliptyczne liście z charakterystycznymi kropkami prześwitującymi patrząc pod słońce, w których znajdują się olejki eteryczne. Stąd jego nazwa polska – dziurawiec i łacińska – perforatum. Ponadto ma duże pięciokrotne żółte kwiaty, zebrane w baldachogrona. Kwitnie od kwietnia do sierpnia, a nawet do września. Świeże kwiaty po roztarciu wydzielają krwistoczerwony sok, dzięki zawartości hiperycyny. Dziurawiec jest jednym z najpopularniejszych i najczęściej używanych roślin o wszechstronnym działaniu. W Delikatesach Ekologicznych „Aleeko” znajdziecie Państwo herbatki i wiele preparatów mających w składzie dziurawiec.

Kwiat dziurawca

Surowiec leczniczy i jego pozyskiwanie

Surowcem zielarskim jest ziele dziurawca. Pozyskiwany jest ze stanu naturalnego i plantacji. Ziele dziurawca zbiera się na początku kwitnienia, ścinając świeżo rozkwitające i dobrze ulistnione wierzchołki o długości do 35 cm ze stanu naturalnego. Następnie suszy się je w przewiewnym miejscu, pod zadaszeniem w temperaturze nie przekraczającej 35 stopni. Najlepiej związać je w małe pęczki. Dodatkowo można je też ułożyć cienką warstwą na bawełnianej ściereczce. Gotowy susz przechowujemy w szczelnych pojemnikach.

Substancje czynne

Dziurawiec zwyczajny zawiera związki antronoidowe, ponadto glikozydy flawonoidowe, m.in. hiperozyd o działaniu moczopędnym, rutozyd i kwercytynę wzmacniającą naczynia włosowate. Dodatkowo w swoim składzie ma także garbniki katechinowe o właściwościach witaminy P oraz olejek eteryczny o właściwościach rozkurczowych i przeciwbakteryjnych, a w dodatku także zawiera hiperycynę – związek żywicowy o działaniu bakteriobójczym, a ponadto kwasy organiczne oraz cholinę, fitosterole, pektyny, cukry, kwas askorbinowy, witaminę K i sole mineralne.

Ziele dziurawca

Właściwości dziurawca

Dziurawiec stosowano w lecznictwie od najdawniejszych czasów. Jego stosowanie zalecali Hipokrates i Pliniusz Starszy oraz Dioskurides. Uważany jest za lek uniwersalny przede wszystkim ze względu na bogaty i różnorodny skład substancji czynnych oraz wielokierunkowe działanie na organizm człowieka.

Dziurawiec na kamienie żółciowe i dolegliwości układu pokarmowego

Roślina ta ułatwia przepływ żółci do dwunastnicy i przeciwdziała zastojowi żółci w pęcherzyku żółciowym, a tym samym zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych. Dlatego współczesna fitoterapia poleca stosowanie dziurawca w stanach zapalnych i skurczowych dróg żółciowych, a także w przypadku zastoju żółci w pęcherzyku żółciowym, początkowych objawach kamicy żółciowej i osłabieniu czynności wątroby.

               Dziurawiec zwyczajny stosuje się także w stanach zapalnych błony śluzowej żołądka i jelit, przy zmniejszonym wydzielaniu soku żołądkowego, zgadze, wzdęciach, biegunce i bólach brzucha, ponieważ ma działanie rozkurczające mięśnie gładkie przewodu pokarmowego.

              Przy wyżej wymienionych dolegliwościach stosuje się głównie napar z ziela dziurawca. Aby go przygotować, wsypujemy łyżkę ziela do szklanki, przykryć talerzykiem i zaparzać ok. 15 minut. Pić pół szklanki 2-3 razy dziennie po jedzeniu jako środek rozkurczowy, a przed posiłkiem jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych oraz żółciopędny.

Dziurawiec w kamicy moczowej

Zawarte w zielu dziurawca flawonoidy działają moczopędnie i zwiększają dobową ilość wydalanego moczu o 15-30%. W związku z tym ułatwia to usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii i zapobiega tworzeniu się kamieni moczowych.

Dziurawiec na depresję

Ziele dziurawca działa uspokajająco i uśmierza ból. Ponadto stosuje się go w leczeniu niepokojów i napięć nerwowych, a także przy depresjach. Można go stosować także u dzieci, które moczą się w nocy i mają lęki nocne. Działanie uspokajające dziurawiec zawdzięcza hiperycynie. Substancja ta hamuje rozkład neuroprzekaźników (serotoniny), których niedostateczna ilość w organizmie daje objawy złego nastroju, lęku, przygnębienia. Dodatkowo w kuracjach przeciwdepresyjnych stosowane są leki na bazie dziurawca. Ponadto wyciągi z dziurawca mają podobną skuteczność jak standardowe leki przeciwdepresyjne stosowane w kuracji łagodnego i średniego stopnia depresji.

Dziurawiec na bielactwo

Bielactwo to zanik pigmentu skóry. W jego leczeniu może pomóc ekstrakt z dziurawca. Preparaty podawane są doustnie, a miejsca dotknięte zmianami smaruje się sokiem lub olejem z dziurawca i naświetla promieniami ultrafioletowymi.

Dziurawiec pomocny w gojeniu ran i inne zastosowania

Dziurawiec ma także właściwości ułatwiające gojenie się ran, oparzeń, odmrożeń, ponadto działa ściągająco i antyseptycznie na błony śluzowe i uszkodzoną skórę. Stosuje się go także w schorzeniach dermatologicznych – do przemywania skóry z trądzikiem, ropniami i wrzodami. Dodatkowo olejek eteryczny z dziurawca wchodzi w skład kremów i emulsji regenerujących skórę. Ponadto używa się go do płukania gardła przy zapaleniu jamy ustnej, dziąseł i gardła.

Dziurawiec

Jak zrobić olej z dziurawca?

Ma on niespotykaną czerwoną barwę. W dodatku jego przygotowanie jest bardzo proste – potrzebujemy tylko kwiatów dziurawca i wysokiej jakości oleju słonecznikowego tłoczonego na zimno. Możemy go zrobić w litrowym słoiku. Wtedy napełniamy kwiatami słoik do połowy, spryskujemy spirytusem, aby hiperycyna mogła się rozpuścić. Wstrząsamy słoikiem i zalewamy słoik do pełna olejem. Zakręcamy i odstawiamy minimum na 2-3 tygodnie. Po tym czasie odcedzamy i przelewamy do ciemnego naczynia. Taki olej możemy stosować do masażu kolan. Świetnie pomaga na bóle i zapalenia stawów, skręcenia, stłuczenia i reumatyzm.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Dziurawiec jest używany w wielu dolegliwościach, jednak musimy pamiętać, że latem jego używanie może być niebezpieczne. Zawiera on bowiem substancję fotouczulającą – hiperycynę. Nasza skóra po wyjściu na słońce będzie bardziej narażona na poparzenia słoneczne. Jeśli już musimy wyjść, a stosujemy dziurawiec, stosujmy kremy z wysokim filtrem UVA i UVB.

               Preparaty zawierające dziurawiec mogą zmniejszać skuteczność niektórych leków. Nie wolno stosować dziurawca podczas kuracji z interferonem, niektórymi chemioterapeutykami przeciwnowotworowymi, indynawirem stosowanym przy leczeniu zakażeń wirusem HIV, a także antykoagulantami, takimi jak: warfaryna, cyklosporyna oraz z niektórymi doustnymi preparatami antykoncepcyjnymi.

               Osoby przyjmujące jakiekolwiek farmaceutyki powinny spożycie dziurawca skonsultować się z lekarzem, ponieważ wchodzi on w interakcje z wieloma lekami.

Źródła:

Cybula M., Wszelaki M., Wszelaki N., Dziurawiec, roślina nie(d)oceniona?, „Postępy Fitoterapii” 2005, nr 1-2.

Kościan J. Dziurawiec w mojej apteczce, „Zdrowie z natury” 2020, nr 2, czerwiec-sierpień.

Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987.

Senderski M.E., Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie, Wyd. M.E. Senderski, Podkowa Leśna 2017.