Strona główna

Przepisy z herbatą matcha

przez aleeko . 0 Komentarzy

Matcha latte

 

Składniki (1 porcja):

1 łyżeczka herbaty matcha

50 ml gorącej wody

200 ml gorącego mleka (może być też np. sojowe)

Miód

Dodatkowo:

Małe sitko

Spieniacz do mleka

 

PRZEPIS:

Do filiżanki wsypujemy przesianą przez sitko herbatę. Zalewamy gorącą wodą (ale nie wrzącą wodą – 80 st.) i mieszamy, aż herbata się rozpuści. Gorące mleko spieniamy, aż powstanie pianka. Wlewamy mleko do filiżanki. Można posypać wierzch pianki szczyptą herbaty macha. Słodzimy miodem, jeśli  chcemy.

 

Muffiny z herbatą matcha

 

Składniki na 24 muffiny:

Suche:

1 szklanka mąki pszennej

1/2 szklanki mąki kokosowej lub 1 szklanka mąki pszennej

2 łyżeczki proszku do pieczenia

4 łyżeczki herbaty matcha

1 szklanka cukru

Płynne:

3/4 szklanki mleka

4 jajka

3/4 szklanki oleju

2 łyżki soku z cytryny

dodatkowo na polewę:

100 g gorzkiej czekolady

2 łyżki mleka lub śmietany 30%

1/2 łyżki miodu naturalnego

Przepis:

W oddzielnych miskach wymieszać suche składniki i płynne, następnie połączyć je ze sobą i wymieszać łyżką. Jeśli robimy z mąką kokosową, to po wymieszaniu chwilę odczekać by ciasto uzyskało odpowiednio gęstą konsystencję (ma być gęste, lecz swobodnie oddzielać się od łyżki przy nakładaniu).

Nakładać łyżką ciasto do 3/4 wysokości foremek. Piec w nagrzanym do 180 stopni C piekarniku około 20 minut (do suchego patyczka). Wystudzić na kratce i delikatnie polać roztopioną czekoladą z dodatkiem odrobiny miodu (polewa jest bardziej plastyczna i się nie kruszy).

 

Lody z herbatą matcha

Składniki:

200 ml śmietany 30% schłodzonej

1 łyżka cukru pudru/łyżeczka ksylitolu

1/2 puszki mleka zagęszczonego słodzonego

1 – 2 łyżeczki proszku herbaty matcha

2 łyżki soku z cytryny

1 łyżka alkoholu

 

Przepis:

W 50 ml gorącej wody rozmieszać herbatę i wystudzić. Mieszając, może powstać zawiesina z drobinkami, która w czasie miksowania się rozmiesza. Ilość herbaty zależy, jak intensywny smak chcemy otrzymać-przy tych proporcjach nie przekraczać 2 łyżeczek, bo może być zbyt  mocna goryczka.

Schłodzoną śmietanę zmiksować z cukrem pudrem (ksylitolem) do uzyskania sztywnej piany. Pod koniec ubijania dodać wystudzoną herbatę i małymi partiami dodawać mleko zagęszczone. Dodać sok z cytryny i alkohol, miksować na niskich obrotach do połączenia się składników. Wlać do plastikowego pojemnika i wstawić do zamrażarki. Co 40 minut zamieszać, można blenderem, aby nie dopuścić do powstania zbyt dużych kryształków lodu. Jeśli zapomnimy, lody będą mniej kremowe. Kilka minut przed jedzeniem lody wyjąć z zamrażarki, łatwiej będą się nakładać.

 

Naleśniki z herbatą matcha

Składniki:

1 szklanka mąki pszennej

1/2 szklanki mleka (u mnie 2%)

1/2 szklanki wody gazowanej

1 jajko

1 łyżeczka herbaty matcha

do podania: truskawki, konfitura truskawkowa i bita śmietana lub masło orzechowe

 

Przygotowanie:

Do miski wsypujemy mąkę pszenną, dolewamy mleko, gazowaną wodę i dodajemy herbatę matcha. Całość dokładnie mieszamy mikserem na małych obrotach. Następnie wbijamy jajko i znów dokładnie mieszamy. Naleśniki smażymy na patelni na małej ilości oleju kokosowego z obu stron. Naleśniki nie powinny być zbyt grube, nalewamy na patelnię małą ilość ciasta i rozprowadzamy ją po całej patelni. Można podać z konfiturą truskawkową lub świeżymi truskawkami pociętymi na plasterki i porcją bitej śmietany (doskonale smakuje z naleśnikiem matcha).

 

Matcha classic

Herbata matcha świetnie też smakuje z wodą, miodem, cytryną, limonką. Możemy ją pić kostkami lodu lub dodając syrop limonkowy. Proporcje – według uznania J.

Matcha, czyli zielona herbata w proszku

przez aleeko . 0 Komentarzy

Właściwości tej herbaty znane są od tysiącleci, jednak dopiero teraz zdobywa ona swoją popularność, głównie dzięki wysokiej zawartości antyoksydantów – substancji chroniących nas przed nowotworami czy chorobami układu krążenia. Dodatkowo wspomaga odchudzanie i działa pobudzająco.

Matcha jest używana w ceremonii picia herbaty cha-no-yu („gorąca woda na herbatę”) oraz jako dodatek makaronu sobą, ciastek, lodów. Istnieją dwa rodzaje matchy: ceremonialny i kulinarny, w zależności od jakości liści i procesu produkcji. Najcenniejsza herbata jest produkowana z bardzo młodych liści najwyższej jakości.

Matcha dotarła do Japonii z Chin dzięki buddyjskim mnichom i jest przygotowywana w tradycyjnej ceremonii parzenia herbaty od XII wieku. Produkowana jest z liści krzewów, które ocieniane są matami. Krzewy osłania się przed słońcem co najmniej dwa-trzy tygodnie przed zbiorami, przez co ich wzrost jest spowolniony. Liście wtedy bledną i wytwarzają aminokwasy, dzięki którym herbata jest słodsza i bardziej aromatyczna. Zebrane liście są suszone i ścierane na proszek.

Naukowcy przekonują o dobroczynnych właściwościach tej herbaty ze względu na wysoką zawartość antyoksydantów (przeciwutleniaczy) – substancji, które mogą zapobiec rozwojowi nowotworów, chorób serca czy cukrzycy. Jest najzdrowszą ze wszystkich gatunków zielonych herbat. Jedna jej filiżanka ma wartość odżywczą porównywaną do 10 filiżanek zwykłej zielonej herbaty i jest od niej 137 razy bogatsza w przeciwutleniacze. Sekretem tej herbaty jest o wiele większa wchłanialność substancji odżywczych – pijemy starte na pył liście herbaty, a nie napar z wysuszonych liści.

Dzięki zawartości L-teaniny i kofeiny, herbata zmienia nasze fale mózgowe do stanu alfa, co powoduje jednocześnie uczucie gotowości i jednoczesny relaks. Ten efekt jest wykorzystywany przez buddyjskich mnichów podczas medytacji. Może z powodzeniem zastąpić filiżankę małej czarnej, ponieważ ma podobną zawartość kofeiny i uwalnia energię stopniowo, pozwalając uniknąć nagłego spadku sił. Polifenole zawarte w herbacie pomagają zmniejszyć stres i właściwości percepcyjne mózgu.

Matcha może pomagać podczas odchudzania. Ma dużą biodostępność, dlatego zapewnia organizmowi zaopatrzenie w niezbędne składniki odżywcze. Sama w sobie prawie nie ma kalorii, a dodatkowo przyspiesza metabolizm. W swoim składzie herbata ma wysoką zawartość chlorofilu, który wspomaga usuwanie toksyn z organizmu. Mechanizm detoksykacji jest bardzo bezpieczny – nie ma objawów niepożądanych takich ja początkowe znaczne pogorszenie się stanu zdrowia jak w przypadku alg, ponieważ związane toksyny nie przechodzą przez układ krążenia.

Inną zaletą herbaty jest regulacja nadciśnienia krwi i niedociśnienia. Inne korzyści z picia Matchy jest fakt, że zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby serca, zapobiega próchnicy, dzięki zawartości naturalnego fluoru, osłania przewód pokarmowy i wspomaga trawienie i obniża ryzyko udaru mózgu o 21%.

Matcha zawdzięcza swoje właściwości prozdrowotne dużej zawartości polifenoli – związków, które mają działanie oksydacyjne, mających wysoką skuteczność w profilaktyce raka, chorobie Alzheimera, miażdżycy tętnic, redukcji złogów tłuszczowych we krwi, zakrzepicy mózgowej, choroby wieńcowej i dusznicy bolesnej. Chronią również każdą pojedynczą komórkę w organizmie. Ta wyjątkowa herbata zawiera galusan epigallokatechiny EGCG – bardzo ważny przeciwutleniacz, który stanowi 1/3 jej suchej masy. Jego rolą jest wyłapywanie wolnych i rozkładaniu wolnych rodników. Matcha według wartości ORAC (Zdolności Absorpcji Rodników Tlenu), ma ją znacznie wyższą niż jagody goji, gorzka czekolada czy granat.

 

Jak przygotować herbatę matcha?

Do przygotowania herbaty potrzebne nam będą specjalne akcesoria:

Chawan – specjalna czarka, naczynie w kształcie miseczki

Chasaku – bambusowa łyżeczka

Chasen – bambusowa miotełka do ubijania herbaty (przypomina trzepaczkę, można ją zastąpić elektrycznym spieniaczem do mleka)

Sitko do przesiania matchy przed zaparzeniem.

Ważne, aby herbata była zalewana wodą o odpowiedniej temperaturze, gdyż zbyt gorąca spowoduje gorycz herbaty, a składniki odżywcze ulegną utracie. Woda powinna być gotowana raz i odpowiednio schłodzona. Temperatura wody używanej do zalewania herbaty powinna wynosić 80 stopni. Uzyskamy taką zostawiając przegotowaną wodę w szklance na 10 minut bez przykrycia.

Do czarki wsypujemy 0,5 łyżeczki matchy i zalewamy 80 ml gorącej wody (80 st. C). Teraz herbatę należy mieszać miotełką, aż do uzyskania delikatnej pianki.

Herbatę matcha można przygotować nie tylko jako napój, ale również wykorzystać ją do przygotowania ciasteczek, tortów i innych pyszności. Przepisy i inspiracje znajdziecie Państwo tutaj http://targsmaku.pl/przepisy-kulinarne/matcha, a herbatę matcha kupicie Państwo w naszym sklepie Aleeko

 

Źródła:

https://www.japancentre.com/en/pages/10-matcha-green-tea

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/matcha-zielona-herbata-w-proszku-wlasciwosci-jak-parzyc-matche_37099.html

http://organicmatcha.pl/index.php?id_cms=10&controller=cms&id_lang=1

 

Właściwości prozdrowotne ziemi okrzemkowej

przez aleeko . 0 Komentarzy

Ziemia okrzemkowa (diatomowa, diatomit) to miękka skała osadowa, która powstała na skutek nagromadzenia szczątków lub wytrącenia substancji chemicznych powstałych podczas przebiegu procesów fizjologicznych w organizmach. Powstaje w zimnych morzach i jeziorach ze skamieniałych pancerzyków glonów jednokomórkowych – okrzemek (rodzina Diatomophyceae). Glony te powstały 30 milionów lat temu.

W sklepach możemy znaleźć ziemię okrzemkową przeznaczoną co celów spożywczych i przemysłowych. Diatomit do celów spożywczych składa się z: krzemu (33%), wapnia (19%), sodu (5%), magnezu (3%), żelaza (2%) oraz śladowych ilości manganu, cyrkonu, tytanu, miedzi i boru. Ma on postać białego, krzemionkowego proszku, który pod mikroskopem wygląda jak cylindryczne rurki z licznymi otworami. Każdy z tych mikroporów posiada silnie ujemny ładunek elektryczny, co sprawia, że ma zdolność przyciągania mniejszych cząstek, np. zanieczyszczeń, metali, wody i lipidów. Dodatkowo ziemia okrzemkowa może unieszkodliwić groźne dla zdrowia człowieka pasożyty dzięki ostrym krawędziom cząsteczek ziemi okrzemkowej. Diatomit sprawia, że z ich egzoszkieletu wyciągane są lipidy, przez co wysychają, a w konsekwencji giną. Nie jest ona szkodliwa w żaden sposób dla zdrowia ludzi.

Ze względu na swoje zdolności absorpcyjne, jest w stanie wchłonąć wszelkie pozostałości pokarmowe, toksyny, metale ciężkie i inne substancje zalegające w organizmie.

Korzyści zdrowotne

Ziemia okrzemkowa składa się w większość z krzemionki, dlatego jest źródłem naturalnego krzemu, który jest mikroelementem niezbędnym do budowy i wzmocnienia tkanek chrzęstnych (chrząstek), ścięgien, naczyń krwionośnych i kości. Wspomaga funkcjonowanie prawie wszystkich naszych organów, np. serca. Ziemia okrzemkowa może znaleźć zastosowanie w prewencji osteoporozy i chorób stawów, uważa się że krzem wspiera syntezę kolagenu (budulca stawów i tkanki łącznej) oraz mineralizację kośćca.

Diatomit jest doskonałym środkiem oczyszczającym przewód pokarmowy, niweluje przykry zapach z ust, zwiększa aktywność wątroby i przyspiesza oczyszczanie krwi. Wiąże wolne rodniki, redukuje ich aktywność, a następnie usuwa z organizmu przez pot, kał i mocz. Ma zdolność wiązania metali ciężkich, przez co również działa detoksykująco, ma silne powinowactwo do aluminium i zmniejsza jego przyswajanie z przewodu pokarmowego. Krzemionka po zabsorbowaniu toksyn w jelitach, zostaje wydalona z organizmu.  W wyniku oczyszczenia organizmu z toksyn dodaje energii i polepsza odżywienie organizmu, bo składniki pokarmowe lepiej się wchłaniają.

Reguluje poziom cholesterolu we krwi – powoduje spadek poziomu we krwi cholesterolu ogółem, „złego” cholesterolu LDL oraz trójglicerydów. Wykazuje również korzystny wpływ na serce.

Ziemia okrzemkowa poprawia kondycję włosów i paznokci ze względu krzem, który jest ich składnikiem, bierze udział w syntezie kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego. Wygładza skórę. Jest pomocna w walce z problemami skórnymi, m.in. egzemą, łuszczycą, trądzikiem, wysypkami. Zmniejsza stan zapalny i przyspiesza regenerację skóry.

Niektóre osoby stosujące ten specyfik zauważyły jego korzystny wpływ w walce z bezsennością. Chroni nasz organizm przed infekcjami, ponieważ unieczynnia bakterie i drożdże poprzez ich wysuszenie.  W wyniku stosowania ziemi okrzemkowej poprawia się rytm wypróżnień, co jej spowodowane zwiększaniem ruchów perystaltycznych jelit.

Dzięki właściwościom ściernym wykorzystywana jest w produktach takich jak pasty do zębów, peeling do twarzy i ciała. Prowadzone są badania nad zastosowaniem ziemi okrzemkowej do oczyszczania wody z metali ciężkich. Badania wykazały również duży potencjał ziemi okrzemkowej jako naturalnej substancji wspomagającej ekologiczny chów zwierząt. Ziemia okrzemkowa może również stać się cenną alternatywą dla chemicznych środków owadobójczych. Można ją stosować do zwalczania między innymi pluskiew, roztoczy kurzu domowego, karaluchów, mrówek i pcheł. Miłośnicy bonsai stosują ziemię okrzemkową jako dodatek do podłoża w doniczkach. Ziemia okrzemkowa bardzo dobrze absorbuje wilgoć i zapachy. Można ją stosować np. w kocich kuwetach, klatkach zwierząt domowych – dodając ok. 2-3 łyżek ziemi okrzemkowej do świeżego żwirku lub trocin. Chcąc osuszyć zawilgocone miejsca, posypujemy je ziemią okrzemkową.

Jak stosować ziemię okrzemkową?

Ze względu na właściwości absorpcyjne ziemię okrzemkową należy przyjmować stopniowo i spożywać duże ilości wody (co najmniej 350 ml na łyżeczkę diatomitu). Jest to bardzo ważne, ponieważ w przeciwnym razie grożą nam zaparcia i bóle jelit. Stosowanie ziemi okrzemkowej należy rozpocząć od przyjmowania pół łyżeczki dziennie tego produktu. Trzeba rozpuścić ją w szklance wody, wymieszać energicznie i wypić szybko, zanim zacznie absorbować płyn. Taką porcję stosuje się na czczo przed pierwszym posiłkiem lub około 2 godziny po posiłku. W ciągu kilku tygodni można zwiększać ilość przyjmowanej ziemi okrzemkowej, ale nie powinno się spożywać więcej niż 3 łyżeczki dziennie. Zaleca się suplementację przez 90 dni w systemie: 10 dni przyjmowania diatomitu, 10 dni przerwy. Ziemię okrzemkową można stosować codziennie przez kilka tygodni, a następnie zrobić przerwę. Inny sposób spożywania to czterotygodniowa kuracja, podczas której spożywamy 3 g dziennie, w drugim tygodniu 6 g, w trzecim 9 g, a w czwartym 12 g. Dzieci powyżej 12 roku życia, powinny dostawać połowę tych dawek. Nie zaleca się stosowania u niemowląt i młodszych dzieci.

Środki ostrożności

Spożywanie bardzo dużych ilości ziemi okrzemkowej, a także każdego innego pyłu zawierającego dwutlenek krzemu, może być szkodliwe ze względu na podrażnienie błon śluzowych nosa. Możliwe jest też podrażnienie i wysuszenie w kontakcie ze skórą. Przy zbyt intensywnym oczyszczaniu organizmu mogą pojawić się bóle głowy i objawy grypopodobne. Diatomit nie jest też szkodliwy dla zwierząt, ptaków i ryb.

Gdzie kupić?

Ziemię okrzemkową znajdziecie Państwo w sklepach aleeko.pl pod linkiem.

 

Źródła:

Jugdaohsingh R. i in., Oligomeric but not monomeric silica prevents aluminium absorption in humans, The American Journal of Clinical Nutrition, 2000, 71 (4), 944-949

Jugdaohsingh R., Silicon and bone health, Journal of Nutrition Health and Aging, 2007, 11 (2), 99-110

Wachter H i in., Diatomaceous earth lowers blood cholesterol concentrations, European Journal of Medical Research, 1998, 3 (4), 211-215

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/ziemia-okrzemkowa-wlasciwosci-lecznicze-i-zastosowanie_45505.html.

https://nazdrowie.biopunkt.pl/ziemia-okrzemkowa/.

Wzmocnij swoją odporność jesienią

przez aleeko . 0 Komentarzy

Po powrocie z wakacji zazwyczaj mamy więcej energii i jesteśmy w świetnej formie. Sprzyja temu ciepła pogoda, dieta, jedzenie większej ilości warzyw i owoców, większa aktywność fizyczna na świeżym powietrzu. To wszystko pozytywnie wpływa na naszą odporność. Gdy jednak wracamy do pracy, pojawiają się pierwsze chłodne dni, długie jesienne wieczory, a wraz z nimi mniej ruchu i bardziej tłusta dieta, zaczynają się typowe jesienne problemy zdrowotne – dopadają nas przeziębienia, czujemy się zmęczeni, senni i tracimy energię.

Warto wykorzystać naturalne siły drzemiące w naszym organizmie, wzmocnić odporność i naturalnie bronić się przed chorobami. Zacznijmy od budowania zdrowia, zamiast  koncentrować się na zwalczaniu chorób i nie poddawajmy się sugestii, że wszyscy chorują w tym jesiennym czasie. Nie wierzmy też reklamom, które promują środki farmakologiczne, które koniecznie powinniśmy używać na przełomie sezonu jesienno-zimowego. Powinniśmy przygotować wielokierunkowy plan, którego celem będzie zadbanie o nasz cały układ odpornościowy.

Po pierwsze powinniśmy zadbać o naszą dietę. Zainteresowania badawcze naukowców koncentrują się ostatnio na jelitach, gdyż wiadomo obecnie, że odpowiadają one aż za 80% wydolności całego układu odpornościowego. Odporność budujemy w głównej mierze właśnie w jelitach. Jeśli są one zdrowe, to człowiek również. Dlatego tak ważne jest to, co jemy, w jakich ilościach i w jakim stanie jest nasza flora jelitowa. Musimy zadbać o prawidłową dietę, która składa się ze zdrowych składników, najlepiej pochodzących z ekologicznego rolnictwa. Powinniśmy jeść produkty przeciwzapalne – jak najwięcej warzyw i owoców do każdego posiłku. Najlepiej gdy są one w surowej formie – sałatek, deserów, soków, a zimą dodatkowo w postaci pożywnych i sycących zup. Nie powinniśmy się przejadać, ale jak najdokładniej żuć wszystko co jemy, aby zapewnić optymalne wchłanianie składników odżywczych przez ściany jelita. Musimy zadbać o naszą florę jelitową spożywając pokarmy zawierające pożyteczne mikroorganizmy, tzw. probiotyki. Bardzo ważne jest, aby były one żywe, bo tylko wtedy mogą wykonywać swoją pracę. Godnymi polecenia są produkty firmy Probiotics. W codziennej diecie powinny się znaleźć domowe kiszonki – kiszone ogórki, kapusta, chleb na zakwasie, kwas chlebowy, ocet jabłkowy naturalnie fermentowany, fermentowana soja (natto, miso), fermentowany naturalnie sos sojowy, fermentowana herbata (kombucha). Pamiętajmy, że kiszonki muszą być surowe. Zupa z kiszonej kapusty zawiera martwe szczepy pożytecznych mikroorganizmów, ponieważ uległy unicestwieniu podczas gotowania. Codzienne pożywienie powinno mieć w swoim składzie prawidłowe proporcje kwasów tłuszczowych, dlatego ważne jest by dostarczać do organizmu kwasy omega-3, które mają właściwości antyzapalne. Znajdziemy je w rybach żyjących dziko lub z ekologicznej hodowli, roślinach zielonych, orzechach włoskich, nasionach chia, nasionach konopi i siemienia lnianego. Prawidłowa dieta to nie tylko to co jemy, ale również to co pijemy. Powinniśmy zaczynać dzień od szklanki wody z sokiem z cytryny. Dlaczego? Ponieważ w nocy również się pocimy, dlatego zaraz po przebudzeniu musimy nawodnić nasz organizm. Organizm odwodniony staje się słaby i podatny na ataki z zewnątrz, równowaga ulega zachwianiu, a co za tym idzie, osłabiona jest również jego odporność.

Suplementacja. Nawet jeśli Twoja dieta jest prawidłowa i zdrowa, prowadzisz zdrowy tryb życia, czasem mogą zdarzyć się sytuacje, kiedy zapotrzebowanie na mikroskładniki wzrasta. Są to np. przewlekły stres, choroba, przyjmowanie leków, duże wahania temperatury, urazy, operacje, czynniki środowiskowe, stosowanie używek, ciąża, karmienie i inne. W takich przypadkach powinniśmy spożywać świeżo wyciskane soki, które są bombą witaminową. Jeżeli korzystamy z suplementów, wybierajmy tylko te naturalne i dobrej jakości. Jedynie one są dobrze przyswajalne przez organizm. Najczęściej pojawiające się niedobory w diecie to: witaminy (A, B, C, D, E) i minerały (magnez, cynk, chrom, selen, mangan, jod), probiotyki i prebiotyki, kwasy tłuszczowe omega-3 i aminokwasy.

Naturalne środki wzmacniające odporność. W naszej kuchni znajdziemy bogactwo przypraw, ziół i grzybów, które wspierają nasz układ odpornościowy. Jest ich tak dużo, że możemy codziennie używać innych i eksperymentować dodając ich do naszych posiłków. Są to np. kurkuma (aktywniej wchłania się w połączeniu z piperyną zawartą w czarnym pieprzu), czosnek, imbir, oregano, czystek, grzyb Reishi (lakownica lśniąca) i shiitake, czarny bez, sok z malin, goździki, rozmaryn, papryka, jeżówka purpurowa, liść aloesu, chrząstka rekina, tran, kora cynamonowca, tymianek, cytryniec chiński i wiele, wiele innych.

Witamina C i inne witaminy. Warto jeść produkty które zawierają duże ilości witaminy C, jak cytrusy, brokuły, natkę, paprykę, porzeczki i szpinak. Witamina ta pobudza produkcję interferonu, substancji pomagającej zwalczać zarazki. Sprawne działanie systemu obronnego zapewnia witamina B6, która znajduje się w bananach, awokado, rybach, drobiu, wołowinie i ziemniakach. Witamina E wspiera siły obronne w walce z wolnymi rodnikami. Możemy ja znaleźć w orzeszkach ziemnych, nasionach słonecznika, szpinaku, olejach roślinnych, rybach. Witamina A stymuluje produkcję białych ciałek krwi. Jej dobrym źródłem jest masło, wątróbka, mleko i ser.

Wypoczynek i sen. Niedosypianie i stres to wróg naszej odporności. Dodatkowo jeśli nasz organizm jest obciążony zanieczyszczeniami pochodzącymi ze środowiska, budzimy się zmęczeni i pozbawieni energii, a nasz organizm zamiast pozytywnie wpływających na nasze zdrowie i samopoczucie endorfin produkuje adrenalinę – hormon strachu, ucieczki, walki i kortyzol – hormon stresu. Organizm odbiera ich wydzielanie jako zagrożenie życia i zamiast skupić się na ochronie przed chorobami, zajmuje się unikaniem zagrożeń. Pozytywne nastawienie do życia, uśmiech, wypoczynek i sen są dlatego tak ważne dla naszego zdrowia. Już 1 minuta szczerego śmiechu wzmacnia pracę naszego układu odpornościowego na najbliższą dobę.

Aktywność fizyczna. Pomaga usunąć toksyny z organizmu poprzez pocenie się. Ruch wspomaga działanie układu odpornościowego. Ważne jest, aby był regularny (przynajmniej 3 razy w tygodniu), a uprawiany przez nas sport niezbyt forsowny. Trenujmy rekreacyjnie i najlepiej wybierzmy taką formę ruchu, która autentycznie sprawia nam przyjemność. Optymalną formą aktywności są spacery, nawet pomimo niesprzyjającej pogody za oknem.

Słońce. Światło słoneczne potrzebne jest nam do życia, ponieważ pod jego wpływem produkowana jest witamina D, ważna w zachowaniu odporności naszego organizmu. Szersze informacje o właściwościach witaminy D znajdziesz tutaj.

Sauna. Wzmacnia system immunologiczny ze względu na utratę wody, co powoduje gęstnienie krwi i wzmożoną produkcję ciał odpornościowych, oczyszczenie (z potem eliminowanych jest z niego wiele substancji toksycznych) i dotlenienie organizmu (w upale szybciej oddychamy). Przeciwskazaniem do korzystania z sauny jest trądzik, niewydolność oddechowa, skaza krwotoczna, ciąża i miesiączka.

Odpowiedni strój. Gdy za oknem pogoda nas nie rozpieszcza, musimy zadbać o to, by ciepło się ubrać. Przydadzą się grube swetry, czapki (prawie 30% ciepła ucieka przez głowę) i szaliki. Gwałtowne wychłodzenie organizmu prowadzi do obniżenia odporności. Najlepiej ubierać się warstwowo – na cebulkę.

Hartowanie organizmu. Jest jednym ze sposobów poniesienia odporności. Wskazany jest naprzemienny zimny i gorący prysznic. Należy zacząć (najlepiej rano, bo dodaje energii) od polewania się ciepłą wodą, potem stopniowo coraz chłodniejszą, aż będzie zimna. Powtórz 4-5 razy. Kąpiel zakończ zimną wodą i dokładnie wytrzyj ciało miękkim ręcznikiem.

Potraktujmy te wskazówki jako plan działania i wprowadźmy je w życie, a sezonowe dolegliwości ominą nas szerokim łukiem.

 

 

poradnikzdrowie.pl

akademiawitalności.pl

Zdrowe przyprawy nadające charakter naszym posiłkom

przez aleeko . 0 Komentarzy

Chociaż wydawać by się mogło, że przyprawy dodawane do potraw mają za zadanie tylko wzbogacić ich smak. Okazuje się jednak, że przyprawy, które stosujemy w naszej kuchni, mają właściwości prozdrowotne i w większości wspomagające odchudzanie. Poniżej przedstawiamy listę kilku przypraw, które mają właściwości korzystne dla zdrowia.

 

  1. Kurkuma – przyprawa o intensywnie żółtym kolorze, pochodząca z Indii, otrzymywana jest z rośliny zwanej ostryżem. Ma bardzo szerokie działanie prozdrowotne. Wspomaga pracę mózgu – może przyspieszać procesy naprawcze w ludzkim mózgu, dzięki zawartości tumeronu – związku, który pobudza namnażanie i różnicowanie komórek nerwowych, w tym związku upatruje się szansę dla ludzi cierpiących na chorobę Alzheimera i chorych po udarze mózgu. Liczne badania dowodzą, że zawarta w przyprawie kurkumina ma działanie przeciwnowotworowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające i może być stosowana w profilaktyce i leczeniu wielu nowotworów, np. raka płuc, żołądka, wątroby, trzustki, jelita cienkiego, okrężnicy, pęcherza moczowego, prostaty, gruczoły piersiowego, szyjki macicy. Kurkuma wykazuje właściwości żółciopędne, pobudza wydzielanie gastryny, sekretyny i enzymów trzustkowych, przeciwzapalnie, przeciwbakteryjne (m.in. na Helicobacter pylori) i rozkurczająco. Znane jest także korzystne działanie kurkumy poprawiające odporność i zwalczające infekcje, pomaga ona zapobiec infekcjom bakteryjnym (w tym gruźlicy), wirusowym i grzybiczym. Wstępne badania pokazują, że ta indyjska przyprawa również pozytywnie wpływa w leczeniu chorób oczu – jaskry, zespołu suchego oka, zapaleniu spojówek, retinopatii niedokrwiennej. Badania na szczurach dowodzą, że kurkuma obniża poziom cukru we krwi i cholesterolu. Więcej informacji na temat te bardzo zdrowej i wszechstronnej przyprawy znajdziecie Państwo na naszym blogu:

http://blog.aleeko.pl/2017/06/25/cudowna-przyprawa-z-indii/.

  1. Imbir – kłącze to jest jedną z najzdrowszych przypraw świata. Ułatwia trawienie, wzmaga apetyt, pobudza krążenie, przyspiesza spalanie tłuszczu i pomaga w walce z cellulitem. Wspiera wydzielanie soków żołądkowych, działa rozkurczowo i przeciwobrzękowo. Łagodzi mdłości, jest składnikiem leków przeciw chorobie lokomocyjnej, przeciwdziała wymiotom po narkozie i chemioterapii. Roślina ta chroni przed tworzeniem się zakrzepów, dlatego powinny ją spożywać osoby z podwyższonym cholesterolem. Wykazuje dobroczynne działanie przy bólach miesiączkowych. Przyprawa ta leczy przeziębienia i przynosi ulgę chorym stawom, bo jest bogaty w substancje przeciwzapalne. Ma działanie rozgrzewające. Wpływa pozytywnie w leczeniu migren, zmniejszając częstość i ilość ataków. Zmniejsza obrzęki, ma działanie odkażające i odświeżające, pozostawia miły zapach w ustach. Leczy infekcje gardła. Imbir zwiększa koncentrację i wydajność umysłową, poprawia ukrwienie mózgu. W Azji jest uważany za naturalny afrodyzjak. Odrobina sproszkowanego imbiru dodana do kawy, niweluje jej szkodliwe właściwości. Przyprawa ta szczególnie chętnie jest przez nas używana zimą, jako świeżo starte lub pokrojone kłącze, które dodaje się do herbaty. Imbir stosuje się jako naturalny lek zapobiegający i leczący wiele schorzeń, takich jak grypa czy przeziębienie, ponieważ działa rozgrzewająco i przeciwzapalnie.
  2. Czarny pieprz – powszechnie znana w Polsce przyprawa, która występuje w duecie z solą. Czy znamy jednak jej lecznicze właściwości? Zawiera w swoim składzie piperynę – alkaloid odpowiedzialny za ostry smak, który ma szereg zdrowotnych zastosowań. Obok piperyny w pieprzu znajdują się również witaminy C i K, a także mangan, żelazo i potas. Pieprz ma zbawienne działanie przy zaburzeniach trawienia. Przyspiesza proces trawienia, zapobiega zaparciom, kolkom czy biegunkom. Pomaga przy zatruciach żołądkowych, a nawet grypie jelitowej. Piperyna blokuje powstawanie nowych komórek tłuszczowych oraz pomaga rozbijać te już istniejące, które następnie wykorzystywane są do zdrowych procesów enzymatycznych. Pieprz zalecany jest dla osób odchudzających się. Inną jego zaletą jest to, że wykazuje silne działanie udrażniające górne drogi oddechowe, pomaga przy zapaleniu oskrzeli, zapaleniu zatok czy katarze. Jest silnym przeciwutleniaczem, a piperyna zapobiega i naprawia szkody związane z działaniem wolnych rodników. Chroni układ krążenia oraz wątrobę, ponadto wykazuje działanie przeciwnowotworowe. Zwiększa także przyswajalność witamin A i C, selenu, betakarotenu, innych ważnych dla organizmu związków i wspomaga wchłanianie kurkumy, która ma działanie przeciwzapalne.
  3. Pieprz Cayenne (kajeński) – wyrabia się go z papryki odmiany cayenne, którą się suszy, mieli. To jedna z najpopularniejszych roślin o działaniu rozgrzewającym, podnosząc ciepłotę ciała, przyspiesza proces spalania tłuszczu zapasowego, poprawia krążenie i usprawnia metabolizm, dzięki czemu wspomaga proces trawienia i odchudzanie. Działa pozytywnie na słabe krążenie krwi, problemy z trawieniem, choroby serca, bóle gardła, głowy i zębów. Wspomaga także trawienie i pomaga przy dolegliwościach żołądkowych. Kapseicyna będąca składnikiem tej przyprawy ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i antynowotworowe. Wzmacnia ponadto odporność organizmu, udrażnia zatkany nos podczas kataru. Obniża poziom cholesterolu, zapobiegając tym samym zaleganiu płytek krwi w tętnicach i powstawaniu zakrzepów.
  4. Cynamon – mielony cynamon zawiera żelazo, wapń, błonnik i mangan, które zapobiegają wrzodom żołądka, leczą infekcje i obniżają poziom cukru we krwi,  minimalizuje przyswajanie tłuszczu przez komórki. Wyciąg z kory cynamonu cejlońskiego oraz olejek cynamonowy wspomagają prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego. Stosowane są także w zatruciach pokarmowych oraz przy biegunkach.
  5. Kardamon – wzmaga wydzielanie soków żołądkowych, łagodzi niestrawność, przyspiesza przemianę materii i wykazuje działanie rozkurczowe. Niszczy bakterie Helicobacter pylori, odpowiedzialne za wrzody żołądka. Kardamon wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwwirusowe, jest bardzo pomocny przy przeziębieniach. Przyprawa ta pomaga w usuwaniu z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii, toksyn, ale też nadmiaru soli. W związku z tym jest stosowany w dietach oczyszczających. Działa moczopędnie, oczyszcza drogi moczowe. Kardamon poprawia również ukrwienie, od wieków jest uznawany za silny afrodyzjak.
  6. Gorczyca – łagodzi bóle żołądka i chroni go przed podrażnieniem, wyciągi z nasion gorczycy białej stosuje się w dolegliwościach układu pokarmowego, takich jak stany zapalne żołądka i jelit, nadkwasota, wrzody. Gorczyca biała złagodzi bóle reumatyczne, zaleca się przykładać na chore miejsca płócienne woreczki wypełnione nasionami. Można je pozostawić na noc lub nosić w ciągu dnia. Gorczyca czarna jest stosowana na gościec i bóle korzonków. Przyprawa ta ma właściwości termogeniczne (rozgrzewające) oraz utrzymujące prawidłową temperaturę ciała. Wytwarzanie ciepła przyspiesza pracę metabolizmu i proces odchudzania.
  7. Żeń-szeń – sproszkowany jest dodawany do napojów energetycznych ze względu na jego zdolność do zwiększania energii i koncentracji. Nie tylko zwiększa wytrzymałość, ale także zapobiega gromadzeniu tłuszczu w komórkach. Jest skutecznym antyoksydantem, chroniącym przed nowotworami. Żeń-szeń wykazuje działanie hipoglikemiczne (obniżające poziom cukru we krwi).
  8. Kminek zwyczajny – sprawdzony środek na dolegliwości układu pokarmowego, takie jak wzdęcia, odbijanie, bóle brzucha i lekkie zaparcia. Ma właściwości mlekopędne i moczopędnie. Działa wykrztuśnie. Poprawia pamięć i koncentrację.
  9. Goździki – pąki kwiatowe goździkowca korzennego mają lecznicze właściwości dzięki olejkowi lotnemu, który uznawany jest jako środek antyseptyczny i przeciwbólowy. Łagodzi bóle zębów. Eugenol zawarty w pąkach jest bardzo silnym antyoksydantem, wspomaga obniżanie poziomu cukru oraz cholesterolu. Może przyczynić się do walki z nadciśnieniem i miażdżycą. Goździki wykorzystywane są w dolegliwościach przewodu pokarmowego, poprawiają trawienie i przemianę materii. To doskonały lek na stres. Ma stymulujący wpływ na umysł, usuwa zmęczenie i wyczerpanie psychiczne. Jest pomocny przy leczeniu osób cierpiących na bezsenność.

 

 

Literatura:

Kania M., Baraniak J., Właściwości lecznicze roślin przyprawowych na przykładzie ostryżu długiego, „Postępy Fitoterapii” 2015, nr 2.

http://zeszyty.am.gdynia.pl/artykul/Wz%C3%A2%E2%82%AC%C5%A1az%C3%A2%E2%82%AC%C2%BAciwoz%C3%A2%E2%82%AC%C2%BAci%20przeciwutleniajc%C3%A2%E2%82%AC%C2%A6ce%20imbiru%20(Zingiber%20officinale%20Roscoe)_141.pdf.

http://www.poradnikzdrowie.pl/.

Właściwości zdrowotne winogron

przez aleeko . 0 Komentarzy

Winogrona to owoce, które są skarbnicą witamin i składników mineralnych. Zawierają witaminy C i A, witaminy z grupy B, potas, fosfor, wapń, magnez, cynk, żelazo i jod. Chronią przed chorobami cywilizacyjnymi, takimi jak nowotwory czy nadciśnienie tętnicze. Ich dobroczynne właściwości zdrowotne znane są od ponad 5 tys. lat p.n.e.

Winogrona to owoce winorośli właściwej (Vitis vinifera L.), jednej z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka, znanej od kilku tysięcy lat. Roślina ta pochodzi z Azji, obecnie uprawiana jest przede wszystkim w Europie (2/3 upraw). Z winogron produkowane są przetwory – wino, olej z pestek, ocet, świeże soki, rodzynki. Uprawę winorośli i produkcję wina znano już 6000 lat p.n.e. w Egipcie i 5000 lat p.n.e. w Syrii i Palestynie. Obecnie dynamicznie rozwija się gałąź turystyki winiarskiej – tzw. enoturystyki, czyli wyjazdy w rodzinne strony wina, do winnic. Popularnym kierunkiem jest Toskania. Właściwości tych niezwykłych owoców wykorzystuje dziedzina medycyny niekonwencjonalnej, zwana ampeloterapią, czyli leczenie winogronami, sokiem winogronowym, a także winem. Winogrona znalazły również szerokie zastosowanie w kosmetologii. Są wykorzystywane w zabiegach odmładzających.

Dlaczego te smaczne owoce winorośli są takie cenne?

Oprócz witamin i minerałów, kwasów owocowych (winowy, cytrynowy, jabłkowy), zawierają najcenniejsze związki fenolowe – flawonoidy, taniny, kwertycynę, kwasy fenolowe, galokatechiny, epigalokatechiny i resweratrol. Polifenole to szeroka grupa silnych przeciwutleniaczy, które wspomagają pracę układu krążenia, wzmacniają serce, odmładzają skórę, chronią przed zmianami nowotworowymi i działają antyseptycznie. Znajdują się w pestkach, skórkach, szypułkach winogron. Szczególnie ciemne owoce słyną z ich zawartości. Najcenniejsze są winogrona ciemnofiloetowe, ponieważ zawierają najwięcej flawonoidów, które unieszkodliwiają wolne rodniki i zawierają dużo żelaza. Najważniejszym źródłem resweratrolu, związku który hamuje rozwój procesów nowotworowych i wpływa pozytywnie na układ krwionośny są winogrona i czerwone wino. Resweratrol zapobiega tworzeniu się blaszek miażdżycowych i zamykaniu się światła naczyń krwionośnych, działa ochronnie, przeciwzapalnie, antyoksydacyjnie, wpływa korzystnie na zdrowie cukrzyków, regulując poziom glukozy we krwi. Już kieliszek czerwonego wina (zwłaszcza odmiany Pinot Noir) ma wyższą zawartość tego związku niż jakiekolwiek warzywa, owoce czy białe wino.

Jednak osoby, które dbają o linię powinny uważać z nadmierną konsumpcją owoców, ponieważ mają sporo kalorii (100 g to 69 kcal) i mają wysoki indeks glikemiczny. Kiść winogron zawiera ok. 5 kostek cukru. Natomiast zawarty w nich resweratrol wspomaga redukcję masy ciała i nasila proces rozpadu tkanki tłuszczowej.

Dobroczynne właściwości umiarkowanego picia czerwonego wina zostały rozsławione przez tzw. „francuski paradoks”. Serge Renaud w latach 90. Wyjaśniał dlaczego umieralność Francuzów na choroby układu krążenia jest o wiele niższa w porównaniu z Amerykanami, które spożywają podobne ilości kwasów tłuszczowych. Wynika to z dobroczynnych własności resweratrolu zawartego w winie, które Francuzi tak chętnie spożywają do posiłków.

Cenionym produktem otrzymywanym z winorośli jest olej z pestek winogron, bogaty w witaminę E i dobroczynne kwasy tłuszczowe, zwłaszcza kwas linolowy. Może być z powodzeniem używany do smażenia, bo ma wysoką temperaturę dymienia. Wykorzystywany jest także do pielęgnacji skóry. W winogronach znajduje się miedź, cynk i chrom, które wpływają na elastyczność skóry. Potas decyduje o jej jędrności. Mangan i żelazo nadają cerze ładny, zdrowy koloryt. Winogrona redukują wydzielanie sebum, dlatego są wykorzystywane w kosmetykach do pielęgnacji skóry tłustej.

Winogrona świetnie pasują do serów, mięsa i wina. Powinno się je jeść ze skórką i pestkami. Można je wykorzystać do przygotowania sałatki, do ciast i deserów. Nadają się na sok, a marynowane liście można użyć do przygotowania gołąbków.

Dobrym uzupełnieniem diety w polifenole są suplementy – ekstrakt z pestek winogron lub zmielone pestki winogron, tzw. OPC. Rezweratrol można również używać w formie suplementu.

 

Aneta Kopeć, Ewa Piątkowska, Teresa Leszczyńska, Renata Bieżanowska-Kopeć. Prozdrowotne właściwości resweratrolu. Żywność. Nauka. Technologia. Jakość, 2011, 5 (78), 5-15.

Joanna Kołodziejczyk, Beata Olas. Pestki winogron jako cenne źródło związków chroniących układ krążenia. Postępy fitoterapii 1/2011: 52-57.

Joanna Błaszczyk, Monika Kucharczyk, Przemysław Seruga, Agnieszka Piekara, Sylwia Zimny, Małgorzata Krzywonos. Właściwości zdrowotne wina. Prace naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, nr 461/2016.

„Wino a zdrowie. Francuski paradoks”, Maciej Gawlik, Agata Ogórka, „magazyn wino” nr 32, 2/2008.

www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/winogrona-wlasciwosci-zdrowotne-i-wartosci-odzywcze-winogron_37062.html.

 

Nie daj się złapać!…..czyli fit-pułapki żywieniowe

przez aleeko . 0 Komentarzy

Nawet, jeśli świadomie się odżywiamy i staramy się wybierać zdrowe produkty, możemy dać się nabrać na reklamę producentów, którzy prześcigają się w umieszczaniu na opakowaniach i w reklamach haseł: „naturalny”, „zdrowy”, „light”, „fit”, „niskokaloryczny”, „pożywny” itd. Czy naprawdę możemy ufać tym deklaracjom? Nie. Musimy sami, świadomie wybierać odpowiednie dla nas produkty, ponieważ firmy wykorzystują modę na zdrowie odżywianie i ekologiczny tryb życia.

Kontynuuj czytanie

Cudowna przyprawa z Indii

przez aleeko . 0 Komentarzy

Kurkumina jest związkiem pochodzenia roślinnego uzyskiwanym z kłączy ostryżu długiego (Curcuma longa L.), znanych jako przyprawa – kurkuma lub szafran indyjski. Roślina ta należy do rodziny imbirowatych i na szeroką skalę uprawiana jest w Azji południowo-wschodniej. Najwięcej plantacji znajduje się w Indiach i Chinach. Przyprawa znana jest z czasów starożytnych, jej wykorzystanie sięga 4000 lat wstecz. Ma silny zapach, ostry smak i żółty kolor. Powszechnie znana jest jako składnik mieszanki przypraw „curry”, choć stanowi jej jedynie 20%.

Kurkumina jest związkiem polifenolowym, należącym do kurkuminoidów i najcenniejszym pod względem właściwości prozdrowotnych składnikiem przyprawy. Związek ten przyciąga uwagę badaczy i lekarzy, trwają liczne badania nad jego wykorzystaniem, a jego dobroczynne właściwości zostały potwierdzone laboratoryjnie. Substancja posiada szerokie działanie terapeutyczne, w tym działanie przeciwzapalne – jest skuteczniejsza i silniejsza niż niektóre powszechnie stosowane leki przeciwzapalne. Właściwości te wykorzystuje się w chemoochronie i terapii nowotworów, przy leczeniu choroby Leśniewskiego-Crohna, we wspomaganiu leczenia ran. Kurkumina wykazuje działanie antyoksydacyjne, porównywalne z witaminą C i E. W prawidłowym funkcjonowaniu organizmu konieczna jest równowaga pomiędzy szybkością wytwarzania reaktywnych form tlenu, a zdolnością mechanizmów antyoksydacyjnych do jej usuwania. Przewlekły stres oksydacyjny może być odpowiedzialny za rozwój przewlekłych chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, chorób układu krążenia czy chorób nowotworowych. Spożycie kurkuminy neutralizuje w komórce reaktywne formy tlenu, w tym anionorodnik ponadtlenkowy, rodnik hydroksylowy oraz tlenek azotu. Największe nadzieje pokłada się w antynowotworowej mocy kurkuminy, której skuteczność została poparta licznymi badaniami. Stwierdzono, że kurkumina może hamować rozwój nowotworów, m.in. poprzez wspomagania apoptozy w komórkach nowotworowych i hamowanie aktywności metastaz. Związek ten może być przydatny w leczeniu nowotworów skóry, płuc, jamy ustnej, głowy, szyi, przełyku, żołądka, wątroby, trzustki, jelita cienkiego, okrężnicy, pęcherza moczowego, prostaty, gruczołu piersiowego, szyjki macicy i chłoniaków. W literaturze znajdziemy wzmianki, że związek ten uwrażliwia komórki na działanie chemio- i radioterapii oraz hamuje powstawanie przerzutów. Ma również właściwości przeciwmutagenne i neuroochronne. Poza tym ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe – przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne. Na uwagę również zasługują inne właściwości tego związku –  ma zdolność solwatowania metali i wykazuje aktywność przeciwpierwotniakową (przeciwko Trypanosoma, Leishmania i Plasmodium – pierwotniakom powodującym śpiączkę afrykańską, leiszmaniozę i malarię), ułatwia erekcję, co ma znaczenie w leczeniu niepłodności.  Wykorzystywana jest w leczeniu takich chorób jak cukrzyca, astma, artretyzm, miażdżyca, choroby neurodegeneracyjne, choroba Alzheimera i choroby układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowym atutem tego naturalnego związku jest jej nietoksyczność.

Kurkumina stanowi jedynie 2-5 procent kurkumy, dlatego warto sięgnąć po suplementy z wyciągiem z kłącza kurkumy. Niestety, kurkumina jest słabo przyswajalna po spożyciu, dlatego warto wybierać takie, które zawierają również piperynę, wspomagającą wchłanianie.

Kurkumina jest wykorzystywana do barwienia produktów piekarniczych, cukierniczych, mlecznych, musztard, konserw warzywnych i napoi. W przemyśle spożywczym funkcjonuje jako naturalny dodatek do żywności, oznaczony symbolem E 100. Ekstrakty o małej zawartości kurkuminy nadają produktom silny smak i zapach. Często jest stosowana w kuchni, zwłaszcza azjatyckiej, np. do barwienia ryżu oraz do barwienia tkanin.

Z uwagi na wielostronne działanie prozdrowotne, zaleca się jej obecność w codziennej diecie, np. do herbaty z jej dodatkiem oraz mięsa, warzyw, ryb i ryżu.

 

Literatura:

Deptuła T., Gruber B., Krówczyński A. 2014. Kurkumina i jej pochodne – zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej i chemoochronnej. Postępy Fitoterapii 3: 155-156.

Majewska M. Kurkuma i kurkumina – właściwości i zastosowanie. Poradnik Zdrowie.  http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/kurkuma-i-kurkumina-wlasciwosci-i-zastosowanie_43292.html.

Przybylska S. 2015. Kurkumina – prozdrowotny barwnik kurkumy. Probl. Hig. Epidemiol. 96(2): 414-420.

Rotarska A. 2015. (Nie) zwykła kurkuma. Bio od kuchni. Bioletyn 15(I): 16-18.

Sikora-Polaczek M., Bielak-Żmijewska A., Sikora E. 2011. Molekularne i komórkowe mechanizmy działania kurkuminy – dobroczynny wpływ na organizm. Postępy Biochemii 57: 74-84.

 

Naturalna ochrona przeciwsłoneczna

przez aleeko . 0 Komentarzy

Pogoda za oknem coraz ładniejsza, a słońce grzeje coraz mocniej. Warto pomyśleć o odpowiedniej ochronie przeciwsłonecznej.

Jakie jest działanie promieni słonecznych?

Promienie UVA – docierają aż do skóry właściwej, uszkadzają włókna kolagenowe, powodują powstawanie przebarwień i zmarszczek.

Promienie UVB – powodują przesuszenie skóry, podrażnienia i oparzenia słoneczne, a nawet ich długotrwałe działanie może prowadzić do powstawania nowotworów skóry.

SPF to stopień ochrony przeciwsłonecznej przed promieniami UV: słaba (SPF 2-6), średnia (8-12), wysoka (15-25), bardzo wysoka (30-50) oraz ultrawysoka (powyżej 50).

Naturalne oleje, nie dość że chronią nas przed przed szkodliwym wpływem słońca, to jeszcze pielęgnują naszą skórę.

  1. olej kokosowy (2-4 SPF) – łagodzi podrażnienia, działa antybakteryjnie i nawilża skórę,
  2. olej z orzechów laskowych (3-4 SPF) – wzmacnia naczynia krwionośne oraz przyspiesza regenerację naskórka,
  3. olej sezamowy (4 SPF) – poprawia krążenie, oczyszcza skórę z toksyn oraz ma działanie przeciwstarzeniowe,
  4. olej z awokado (4 SPF) – odżywia i nawilża skórę, jest bogaty w witaminy oraz uzupełnia barierę lipidową skóry,
  5. masło shea (3-6 SPF) – przyspiesza leczenie ran i oparzeń oraz nawilża skórę,
  6. olej ze słodkich migdałów (5 SPF) – wygładza i zmiękcza skórę,
  7. olej z orzechów macadamia (6 SPF) – zmiękcza, nawilża i wygładza skórę oraz usuwa podrażnienia przy opalaniu,
  8. oliwa z oliwek (8 SPF) – ujędrnia i nawilża skórę, działa przeciwzapalnie, antyalergicznie, przeciwutleniająco oraz zapobiega powstawaniu zmarszczek,
  9. olej sojowy (10 SPF) – chroni skórę przed utratą wody,
  10. olej z kiełków pszenicy (20 SPF) – opóźnia procesy starzenia, nadaje gładkość oraz chroni skórę przed utratą wilgoci,
  11. olej z nasion dzikiej marchewki (38-40 SPF) – łagodzi poparzenia słoneczne, nawilża i regeneruje oraz odmładza skórę,
  12. olej z pestek malin (28-50 SPF) – redukuje zmarszczki, zmiękcza i ujędrnia skórę, ma właściwości przeciwzapalne i chroni skórę przed utratą wody.

Jeśli wolimy ochronę przeciwsłoneczną w postaci kremu, warto też zapoznać się z bogatą ofertą naturalnych kosmetyków z filtrami przeciwsłonecznymi, które są dostępne w naszym sklepie. Nie zawierają one szkodliwych substancji.

 

Źródła:

Urszula Szwarc. Dzieci są ważne. www.dziecisawazne.pl/naturalne-opalanie-oleje-z-filtrem-przeciwslonecznym/

 

Aloes – roślina nieśmiertelności

przez aleeko . 0 Komentarzy

Do rodzaju aloes (Äloe spp.) zaliczanych jest ponad dwieście gatunków roślin rosnących na pustyniach i subtropikalnych rejonach Afryki, Ameryki, Azji i Europy. W celach medycznych i kosmetycznych wykorzystywane są liście zawierające śluzowaty żel, który jest bogatym źródłem polisacharydów. By pozyskać żel, należy obrać liście tego sukulentu.

Aloes był ceniony przez starożytnych Egipcjan. Uważa się, że tajemnica piękna i młodości Kleopatry polegała na stosowaniu żelu aloesowego na skórę. Żydowska sekta esseńczyków przejęła wiedzę na temat tej rośliny od Egipcjan i uprawiała ją na obszarach graniczących z Morzem Martwym na glebie bogatej w sole, w osadzie Qumran. Jadali oni surowe produkty, w tym aloes. Dożywali często 125 lat, gdy przeciętna długość życia wynosiła 39 lat. Grecy również nauczyli się wiedzy o aloesie i jego właściwościach od Egipcjan. Uprawiali go w doniczkach. Aleksander Wielki stał się jego wielkim miłośnikiem. Roślinę tę zabierano w  doniczkach na bitwy i stosowano na rany odniesione w trakcie bitew. Aby uzyskać dostęp do źródeł aloesu, Aleksander podbił Sokotrę – wyspę na Oceanie Indyjskim.

Aloes wykorzystywano do balsamowania ciał. W Biblii znajdziemy opis obrządku przygotowania ciała Jezusa do złożenia w grobie z wykorzystaniem mirry, aloesu i płótna.

Właściwości

Żel aloesowy zawiera witaminy A, C i E, pierwiastki: siarkę, wapń, magnez, cynk, selen i chrom oraz przeciwutleniacze, błonnik, aminokwasy, enzymy sterole, ligninę i polisacharydy. Polisacharydy ulegają powolnemu spalaniu w organizmie, zapewniają stopniowy dostęp energii i nawilżają mózg, układ nerwowy i skórę. Mają również działanie immunomodulujące.

Aloes jest wykorzystywany w programach odchudzających. Dzięki niemu można nie tylko schudnąć, ale również nabrać masy mięśniowej.

Aloes pomaga w leczeniu wszystkich schorzeń układu trawiennego i potrafi pomóc w procesie rekonwalescencji po przebytym zapaleniu okrężnicy, wrzodach żołądka, czy zespole drażliwego jelita, dzięki polisacharydom, które działają łagodząco. Badania potwierdzają, że aloes wspiera replikację zdrowych komórek wyściełających układ trawienny tkanki nabłonkowej. Aloes rozpuszcza śluz znajdujący się w jelitach i ułatwia przyswajanie substancji odżywczych.

Mannoza będąca składnikiem polisacharydów skutecznie zwalcza grzyby z rodzaju Candida. Badania kliniczne pokazały, że zawarty w aloesie acemannan poprawia trawienie i absorpcję oraz zwiększa ilość przyjaznych bakterii w układzie trawiennym poprzez likwidowanie grzybów Candida i normalizowanie poziomu pH. Związek ten działa jak prebiotyk.

Polisacharydy pochodzące z aloesu w organizmie zmieniane są na oligosacharydy, które chronią błonę śluzową osłaniającą układ trawienny i skutecznie walczą z następującymi bakteriami chorobotwórczymi:

Bordetella pertussis (patogen powodujący krztusiec)

– szczepy bakterii E. coli

Helicobacter pylori

Streptococcus pneumoniae.

Niedobór polisacharydów może prowadzić także do choroby Leśniowskiego-Crohna.

Badania prowadzone na gryzoniach pokazują, że aloes na właściwości znacznie hamujące rozwój zapalenia stawów, obrzęków i innych stanów zapalnych. Łagodzi on również skutki choroby popromiennej u zwierząt. Również badania osób chorych na nowotwory piersi, układu trawiennego, mózgu i płuc pokazują, że nalewka alkoholowa z aloesu spowodowała stabilizację oraz u niektórych poprawę ich stanu.

Udowodniono, że żel z aloesu w surowej formie pomaga złagodzić objawy cukrzycy. Okazuje się, że przez 24 godziny po spożyciu utrzymuje on na stałym poziomie ilość witamin E i C (przeciwutleniaczy), co oznacza łagodne i długotrwałe ich działanie w organizmie.

Polisacharydy zawarte w aloesie mają w swoim składzie wodór, który zwiększa nawodnienie tkanki nabłonkowej. Siarka zawarta w aloesie ma powstać przypominającą DMSO (dimetylosulfotlenek) i MSM (metylosulfonylometan). Te formy skutecznie nawadniają szorstką, wysuszoną tkankę przywracając jej gładkość i elastyczność. Zawarte w aloesie polisacharydy są nośnikiem dla minerałów Ormus, które przyspieszają rekonwalescencję, opóźniają procesy starzenia i ułatwiają regenerację stawów, skóry, mózgu, układu nerwowego, trzustki, wątroby i włosów. Potrafią pobudzić produkcję kolagenu.

Aloes jest adaptogenem – substancją zapewniającą prawidłowe funkcjonowanie naszych głównych narządów, głównie nerek.

Zastosowanie miejscowe w leczeniu skóry

Od dawna są znane właściwości aloesu w dolegliwościach takich jak:

– otarcia

– trądzik

– artretyzm

– grzybica stóp

– krosty

– znamiona

– oparzenia

– egzema

– hemoroidy

– ugryzienia i użądlenia owadów

– poparzenia przez meduzy

– zatrucie bluszczem trującym, roślinami z rodzaju Toxicodendron

– łuszczyca

– wysypki

– blizny

– alergie skórne

– rak skóry

– infekcje skóry

– zakażenie gronkowcem

– rozstępy

– poparzenia pokrzywą

– oparzenia słoneczne

– żylaki

– rany

Produkty z aloesem

Najlepiej wybierać świeże liście aloesu i uprawiać go samodzielnie. Świeży aloes najlepiej zachowuje swoje właściwości. Aloes butelkowany powinien być przynajmniej enzymatycznie „ustabilizowany”, ponieważ leczniczy polisacharyd mannoza ulega zniszczeniu w wyniku przetwarzania tej rośliny. Liście filetuje się wybierając żel znajdujący się w środku, a pozostałą i niewykorzystaną część można przechowywać w temperaturze pokojowej, a nie w lodówce.

W sklepie Aleeko znajdziemy szeroki wybór produktów z aloesem, zarówno spożywczych jak i kosmetycznych.

Uwaga! Ze względu na silne działanie oczyszczające wątrobę, kobiety w ciąży i małe dzieci nie powinny spożywać aloesu.

 

Literatura:

David Wolfe. 2015. Superżywność. Jedzenie i Medycyna Przyszłości. Vivante, Białystok.