Posts tagged “dieta”

Dobre i złe połączenia na talerzu

przez aleeko . 0 Komentarzy

 

Trawienie to proces, w którym zjadane przez nas pożywienie jest rozkładane na prostsze związki w celu ich przyswojenia przez organizm. Dzieje się to z pomocą enzymów. Do strawienia każdego składnika pożywienia potrzebujemy innego enzymu, aby ten składnik przetworzyć na proste związki chemiczne, które są przyswajalne dla naszego organizmu. Nie  jest on w stanie przyswoić w 100% pożywienia, jednak powinniśmy w taki sposób komponować posiłki, alby zmaksymalizować ilość przyswajalnych składników odżywczych.

Jeśli podczas jednego posiłku zjemy więcej składników pokarmowych z różnych grup, organizm ma trudności w wytwarzaniu wszystkich potrzebnych enzymów jednocześnie. Wtedy zaczynają działać bakterie, które na drodze fermentacji rozkładają spożytą mieszkankę pokarmów. Nie jest to jednak korzystny proces, ponieważ składniki pokarmowe są wchłaniane w ograniczonym zakresie. Powstają gazy jelitowe (fermentacja), bóle, obrzęki brzucha.

Ludzie mają różną tolerancję na różnorodność spożywanych pokarmów. Jeśli po zjedzeniu posiłku odczuwasz dyskomfort – wzdęcia, burczenie w brzuchu, gazy czy zgagę, powinieneś zwrócić uwagę na odpowiednie połączenie różnych produktów i wprowadzenie diety rozdzielnej, polegającej na jedzeniu jednorazowo jak najmniejszej liczby składników pokarmowych. Osoby starsze zazwyczaj preferują prostsze potrawy.

Podstawowe grupy produktów:

Białka: produkty pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, mięso, ryby), rośliny strączkowe (fasola, soczewica, groch), orzechy, nasiona.

Skrobie: zboża i płatki, chleb, makaron, ziemniaki, kiełki.

Tłuszcze: oleje roślinne, masło, smalec, śmietana, awokado.

Zielone warzywa liściaste: sałata, kapusta, pietruszka, rzepa, kiełki pszenicy i jęczmienia, pietruszka.

Warzywa nieskrobiowe: brokuł, kalafior, ogórek, cebula, groszek, por, bakłażan, papryka, por, czosnek.

Warzywa wysokoskrobiowe: ziemniak, kukurydza, burak, marchew, dynia.

Owoce:

– słodkie: banany, daktyle, figi, owoce suszone.

– półkwaśne: jabłka, jagody, morele, brzoskwinie, śliwki, wiśnie, nektarynki.

– kwaśne: cytryny, pomarańcze, grejpfruty, ananasy, porzeczki, granaty, kwaśne jabłka, truskawki.

Zasady łączenia pokarmów

  1. Nasz organizm najtrudniej trawi białka, dlatego powinniśmy je jeść na początku posiłku. Organizm potrzebuje dużo kwasów żołądkowych, podczas gdy skrobia i inne produkty potrzebują ich niewiele. Jeśli nie zachowamy tej kolejności, może zabraknąć soków żołądkowych na prawidłowe strawienie białka. Trawienie białek za pomocą enzymów zapewnia organizmowi dostęp do cennych aminokwasów, z których zbudowane są białka. W procesie trawienia bakteryjnego powstają trujące produkty uboczne. Białka powinniśmy jadać w towarzystwie mleka i innych przetworów. Jeżeli w danym produkcie występuje niedostateczna ilość niezbędnych aminokwasów, określanych jako egzogenne, to dostarcza on białka niepełnowartościowego. Przykładem takich produktów są rośliny strączkowe czy zboża. Zaleca się łączenie ich z produktami, które mają jego wysoką zawartość. Zostaną wtedy lepiej wykorzystane. W zbożach brakuje lizyny, która występuje z kolei w dużych ilościach w mleku i jego przetworach. Dlatego dobrym połączeniem są płatki zbożowe z nabiałem, albo kromka chleba z serem. Aminokwasy są też dobrze uzupełniane gdy połączymy rośliny strączkowe i zbożowe, np. makaron razowy z groszkiem.Sól wzmaga wydzielanie soków żołądkowych, dlatego powinniśmy słone potrawy jadać przed pokarmami o innych smakach. Zjedzenie czegoś słonego (np. kiszony ogórek) po tłustych posiłkach wspomaga trawienie.
  1. Sól wzmaga wydzielanie soków żołądkowych, dlatego powinniśmy słone potrawy jadać przed pokarmami o innych smakach. Zjedzenie czegoś słonego (np. kiszony ogórek) po tłustych posiłkach wspomaga trawienie.
  2. Białka i skrobie jadamy osobno. Do mięsa będą dobrze pasować zielone warzywa nieskrobiowe, które zawierają dużo witamin i przeciwutleniaczy wspomagających trawienie, a na końcu np. ziemniaki czy kaszę.
  3. Nie powinniśmy również łączyć białek z tłuszczami. Białko zawiera i tak duże ilości tłuszczów nasyconych, dlatego dodawanie tłuszczu zwiększa kaloryczność potrawy. Dlatego ważny jest sposób przygotowania potrawy – zamiast smażenia, wybierzmy pieczenie lub gotowanie. Tłuszcz utrudnia ponadto trawienie białek.
  4. Owoce jadamy oddzielnie. Słodkie owoce zawierają cukry proste, które są trawione bardzo szybko i angażują soki żołądkowe, które są potrzebne do trawienia innych produktów. Pozostałe pokarmy w oczekiwaniu na strawienie mogą ulec fermentacji. Owoce powinniśmy jadać 1-2 godziny po posiłku. Picie soków owocowych pomiędzy posiłkami może również zaburzyć proces trawienia. Jeżeli łączymy owoce podczas pojedynczego posiłku trzymajmy się zasady: słodkie łączymy z półkwaśnymi, a półkwaśne z kwaśnymi. Melony i arbuzy zjadamy osobno, ponieważ wchłaniają się bardzo szybko i są lekkostrawne. Natomiast jeśli pomieszamy je z innymi owocami, białkiem lub skrobią, będą zalegać w żołądku, spowolnią trawienie i przyczynią się do rozwoju niekorzystnej flory jelitowej.
  5. Skrobię i tłuszcze możemy jadać razem, np. chleb z masłem lub awokado będzie dobrym zestawieniem. Najcenniejsze są kwasy omega-3 i omega-6.
  6. Warzywa zielone i nieskrobiowe do wszystkiego. Komponują się dobrze z każdym produktem żywnościowym, w postaci surówek będą dobrym uzupełnieniem białek, np. mięsa i skrobi, np. makaronu czy ryżu. Można je łączyć również z owocami. Do sałatek, surówek, soków warzywnych powinno się dodawać w niewielkiej ilości tłuszcz roślinny, co pobudza wykorzystanie witaminy A. Beta-karoten występujący w marchewce również jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym w obecności tłuszczów. Podobnie jak likopen zawarty w pomidorach.
  7. Nie należy łączyć pomidora z ogórkiem. Ogórek zawiera askorbinazę – enzym, który niszczy witaminę C. Proces kiszenia neutralizuje ten enzym, zatem kiszone ogórki mogą być łączone ze świeżymi pomidorami.
  8. Wapń neutralizuje kwas szczawiowy. Źródłem kwasu szczawiowego jest szpinak, botwinka, buraki, kawa, herbata, kakao. Wiąże on jony wapnia, które ograniczają dostępność tego ważnego minerału, dlatego powinniśmy jadać produkty bogate w wapń.
  9. Witamina B1, zwana tiaminą jest ważna dla pracy układu nerwowego i mięśni. Jest wrażliwa na temperaturę i tiaminazę – enzym zawarty w surowych rybach, który traci aktywność podczas gotowania. Amatorzy sushi z surową rybą powinni jadać więcej produktów bogatych w tą witaminę (kasz, orzechów, mięsa, roślin strączkowych).
  10. Warzywa kapustne nie są wskazane dla osób mających problemy z tarczycą, ponieważ zawierają substancje wolotwórcze, które przekształcają się w siarkocyjanki i zmniejszają wykorzystanie jodu do produkcji hormonów tego gruczołu. Dlatego w przypadku obecności tych warzyw w diecie u osób z chorą tarczycą, należy zwiększyć spożycie ryb bogatych w jod, owoców morza i alg.
  11. Słodkich owoców nie łączymy z tłuszczami, czyli np. sałatka owocowa z awokado, to złe połączenie. Dobrym zestawieniem będą kwaśne owoce z tłuszczami.
  12. Mleko nie powinno być łączone z innymi pokarmami, szczególnie z mięsem, ponieważ ścina się utrudniając trawienie. Możemy za to łączyć je z fermentowanymi produktami mlecznymi, takimi jak kefir, jogurt, maślanka.
  13. Do potraw dodawaj przyprawy ułatwiające trawienie, np. nasiona kminku lub kopru włoskiego. Po posiłku pij miętę. Aby zmniejszyć niekorzystne działanie roślin strączkowych, należy je wymoczyć i podczas gotowania dodać nasiona kminku lub kopru włoskiego, co pobudza wydzielanie soków żołądkowych i działa rozkurczowo na jelita. Pomaga to zlikwidować wzdęcia.
  14. Żelazo łącz z produktami bogatymi w witaminę C. Żelazo znajduje się w wątróbce, nerkach, czerwonym mięsie, szpinaku, razowym pieczywie, grubych kaszach i natce pietruszki. Jest ono przyswajalne w różnym stopniu, najlepiej z produktów pochodzenia zwierzęcego, gorzej z produktów pochodzenia roślinnego. Dlatego warto do sałatek dodawać sos z sokiem z cytryny, posypywać je natką pietruszki, a mięsa i podroby podawać z surówkami z papryki albo kapusty.
  15. Łączenie cytryny z herbatą. Liście herbaty zawierają glin (aluminium), który w kontakcie z cytryną tworzy cytrynian glinu, łatwo przyswajalny przez organizm człowieka. Glin jest toksycznym związkiem chemicznym, który odkłada się w układzie nerwowym i może prowadzić do choroby Alzheimera. Aby uniknąć uwalniania się tego związku z liści herbaty, należy wyjąć saszetkę z herbatą i dopiero gdy herbata trochę ostygnie, dodać sok z cytryny. Witamina C jest też wrażliwa na wysoką temperaturę.
  16. Pokarmy białkowe bogate w tłuszcze (ser, jogurt, orzechy, nasiona oleiste) komponują się bardzo dobrze z warzywami zielonymi i kwaśnymi owocami. Kwasy owocowe osłabiają i rozrywają długie łańcuchy białkowe. Dlatego warto dodać do jogurtu kwaśne owoce.

 

TABELA ŁĄCZENIA PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH

NAZWA PRODUKTU NAJLEPSZE POŁĄCZENIE NAJGORSZE POŁĄCZENIE
Mięso (wszystkich rodzajów) Zielone warzywa Mleko, skrobia, słodycze, inne białka, kwaśne owoce, olej, masło śmietankowe, śmietana
Skrobia (chleb, ziemniaki) Zielone warzywa, tłuszcze zwierzęce i roślinne Wszystkie białka, wszystkie owoce, cukry, kwasy
Zielone warzywa Wszystkie białka, wszystkie produkty skrobiowe Mleko
Orzechy (większość rodzajów) Zielone warzywa, kwaśne owoce Mleko, skrobia, słodycze, inne białka, masło śmietankowe, olej roślinny
Jaja Zielone warzywa Mleko, skrobia, słodycze, inne białka, olej roślinny, kwaśne produkty
Mleko Spożywać oddzielnie, można z kwaśnymi owocami Wszystkie białka, zielone warzywa, produkty skrobiowe
Tłuszcze zwierzęce Wszystkie rośliny zbożowe Wszystkie białka
Melony (wszystkie rodzaje) Zawsze spożywać oddzielnie Wszystkie produkty
Rośliny zbożowe (pszenica, żyto, owies) Zielone warzywa, tłuszcze Kwaśne owoce, wszystkie białka, wszystkie słodycze, mleko
Rośliny strączkowe Zielone warzywa Wszystkie białka, wszystkie słodycze, wszystkie owoce, masło śmietankowe, śmietana
Owoce niekwaśne i półkwaśne Kwaśne mleko Kwaśne owoce, skrobia, białka, mleko
Kwaśne owoce Orzechy, kwaśne mleko i inne kwaśne owoce Wszystkie słodycze, skrobia, białka z wyjątkiem orzechów

http://tabele.eu/tabela_laczenia_produktow_zywnosciowych.php

Na zakończenie pamiętajmy, aby komponować jedzenie także na naszych talerzach. Składniki dania powinny być tak dopasowane do siebie, aby smakowicie wyglądać. Sposób przygotowania i podania posiłku zmienia jego właściwości. Zjadamy wtedy mniej, a jesteśmy bardziej odżywieni i witalni – po prostu zdrowsi i lepiej się czujemy.

Źródła:

Paul Pitchford „Odżywianie dla zdrowia”, Wyd. Galaktyka, 2008. (tł. Zagroba Iwana).

Giennadij Małachow „Dieta lecznicza i rozdzielna”, Oficyna Wydawnicza ABA, 2014. (tł. Siudak Elżbieta).

https://www.wiecejnizzdroweodzywianie.pl/jak-laczyc-pokarmy/.

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/zasady-zywienia/dobre-polaczenia-pokarmow-czyli-co-z-czym-jesc-bylo-zdrowo-i-smacznie_38858.html.

 

Dieta wspomagająca nasz mózg

przez aleeko . 0 Komentarzy

Jak udowadniają badania naukowe, na kondycję mózgu mają wpływ nie tylko geny czy trening pamięci, ale również dieta. Odżywianie ma wpływ nie tylko na nasze zdrowie fizyczne i samopoczucie, ale także na wydajność mózgu. Musimy pamiętać, że organ ten nie magazynuje substancji odżywczych, dlatego musimy pamiętać, aby dostarczać mu niezbędnego paliwa.  Jak poradzić sobie z problemami z koncentracją i zwiększyć swój potencjał? Co jeść aby nasz mózg nie starzał się przedwcześnie i jak nie dopuścić do choroby Alzeheimera?

Według dr Caroline Leaf, światowej specjalistki od neuronauki poznawczej, autorki książki „Myśl i jedz mądrze”, mózg zużywa w porównaniu z resztą ciała ogromną ilość energii – prawie 25% wszystkiego, co potrzebuje cały organizm. Jest organem o największej zawartości tłuszczu w naszym organizmie. Aż 60% mózgu składa się z tłuszczu, a kwasy omega-3 budują jego komórki. Od nich w dużym stopniu zależy, jak szybko przemieszczają się pomiędzy nimi impulsy.

O czym należy pamiętać w diecie dla mózgu?

Niekorzystny wpływ na pracę mózgu mają głodówki. Nieregularne i zbyt małe porcje pokarmu sprawią, że będzie bolała nas głowa, pojawią się problemy z koncentracją i znużenie.

Antyoksydanty – opóźniają procesy starzenia się komórek, chronią przed demencją starczą, poprawiają pamięć. Dużą ich zawartość mają owoce jagodowe (jagody, borówki, maliny, poziomki), winogrona, wiśnie, brokuły, czerwone wino, natka pietruszki, szpinak i inne warzywa i owoce.

Tłuszcze nienasycone – bardzo ważny składnik diety dla mózgu. Chronią nasze neurony, przyspieszają przewodzenie impulsów. Ich najlepszym źródłem są ryby morskie, takie jak śledzie, makrele czy łososie oraz tran. Zawierają one kwas dokozaheksaenowy (DHA), który jest bardzo istotny dla prawidłowego funkcjonowania mózgu. Jego niski poziom zwiększa ryzyko depresji, choroby Alzheimera i wpływa na przedwczesne starzenie się mózgu. Niedobory kwasów omega-3 i omega-6  prowadzą do zmniejszenia wydzielania serotoniny i hormonu szczęścia. Innym dobrym źródłem tłuszczy nienasyconych są pestki słonecznika i dyni, orzechy włoskie (jest w nich także magnez, cynki i żelazo), oliwa z oliwek, algi morskie, nasiona lnu.

Fosfolipidy – są one składnikami błon komórkowych. Dzięki ich prawidłowemu funkcjonowaniu do neuronów mogą bez przeszkód przedostawać się substancje odżywcze, a opuszczać je produkty przemiany materii. Wspierają pracę neuroprzekaźników, które są nośnikami sygnałów w organizmie. Najlepszym źródłem fosfolipidów, będących składnikami lecytyny, są żółtka jaj. Zawierają one cytokolinę zwiększającą dopływ krwi do mózgu i cholinę niezbędną do produkcji acetylocholiny, bez której niemożliwe jest przekazywanie sygnałów z mózgu do mięśni. Ważne, żeby jajko było ugotowane na miękko – jeśli żółtko mocno się zetnie, przyswajalność tych cennych substancji spadnie. Fosfolipidy zawarte są też w orzechach, soi, fasoli, ziarnach słonecznika, kiełkach czy nabiale.

Witaminy z grupy B – są niezbędne do syntezy neuroprzekaźników, poprawiają atrofię mózgu. Niedobory prowadzą do problemów z pamięcią i mogą się przyczynić do rozwoju demencji starczej. Są zawarte w kaszy gryczanej (dodatkowo zawiera magnez, cynk i żelazo), jogurcie naturalnym, otrębach (dobre źródło magnezu, żelaza, cynku i potasu), pełnoziarnistym pieczywie, pistacjach, orzechach włoskich, roślinach strączkowych, awokado i drożdżach.

Magnez –  pomaga w radzeniu sobie ze stresem, jego niedobór powoduje rozdrażnienie, senność, drżenie powiek, skurcze mięśni. Stabilizuje pracę układu nerwowego i usprawnia pracę szarych komórek. Znajdziemy go w gorzkiej czekoladzie, pełnoziarnistym pieczywie, migdałach, suszonych owocach.

Kwas foliowy – pobudza wzrost komórek nerwowych, chroni przed działaniem homocysteiny, zwiększa produkcję czerwonych krwinek, przez co pozytywnie wpływa na dotlenienie mózgu, ogranicza ryzyko chorób związanych z wiekiem. Składnik ten zawierają: szpinak, awokado, groch, fasola, ziarna zbóż i jaja.

Woda niegazowana, najlepiej ciepła – mózg w większości składa się z wody, to od niej zależy szybkość przekazywania impulsów nerwowych. Objawami wskazującymi na niedobór wody są bóle i zawroty głowy. Zaleca się picie ciepłej wody (nie z lodówki), co chroni przed wychłodzeniem organizmu.

Węglowodany złożone – są paliwem dla naszego mózgu. Głównym źródłem pokarmu dla mózgu są glukoza i tlen – bez nich neurony umierają po 10-15 minutach. Źródłem glukozy są węglowodany, warto jednak sięgnąć po te najbardziej wartościowe, zawarte w produktach pełnoziarnistych. Ograniczajmy do minimum z cukrach prostych zawartych w słodyczach i słodzonych napojach. Powodują one szybki wzrost poziomu cukru we krwi, ale spada on równie szybko i znowu poczujemy chęć na słodycze. W dłuższej perspektywie prowadzi to do ciągłego zmęczenia, problemów z koncentracją, nadpobudliwości i drażliwości, a także uzależnienia od słodyczy. Należy również uważać na wszechobecny syrop glukozowo-fruktozowy, którego nadużywanie prowadzi do problemów z pamięcią. Najlepszym paliwem dla mózgu są węglowodany złożone, które stopniowo uwalniają energię. Są to: kasze, pełnoziarniste pieczywo i makarony, otręby, ziarna, niełuskany ryż, fasola, soczewica.

Cynk – buduje komórki nerwowe, wzmacnia odporność. Jego braki objawiają się sennością, zmęczeniem, kłopotach z koncentracją. Znajdziemy go w małżach, ostrygach, owocach morza, zarodkach pszennych, fasoli, migdałach, groszku zielonym i chlebie pełnoziarnistym.

Witaminy antyoksydacyjne (A i E) oraz witamina C – spowalniają procesy starzenia, blokują powstawanie wolnych rodników, witamina E pozytywnie wpływa na pamięć. Witaminy A i E rozpuszczają się w tłuszczach, dlatego powinniśmy je w takim połączeniu spożywać. Najlepszym źródłem tych witamin są borówki, czarne porzeczki, truskawki, wiśnie, szparagi, pomidory, kapusta, sałaty, ziemniaki, awokado. Co ciekawe, ziemniaki, pomidory i bakłażany zawierają solaninę i alfa-chakoninę. Zwiększają one zdolność działania neuroprzekaźnika zwanego acetylocholiną, związanego z naszą zdolnością do zapamiętywania informacji.

Czego powinniśmy unikać?

Przede wszystkim przetworzonego jedzenia. Zbyt duża ilość tłuszczów trans w diecie może spowodować, że nasz mózg się skurczy, a sprawność naszego umysłu spadnie. Zdecydowanie powinniśmy zrezygnować z chipsów, frytek, zup w proszku, margaryny, słodyczy i fast-foodów. Więcej tłuszczów trans, to większe kłopoty z myśleniem. Taka dieta zwiększa ryzyko zachorowania na chorobę Alzheimera. Białe pieczywo zmniejsza zdolność koncentracji. Bułki, drożdżówki, biały makaron i ryż mają wysoki indeks glikemiczny, co powoduje nagłe skoki glukozy we krwi, a  w konsekwencji prowadzi do rozdrażnienia i spowolnienia procesu  myślenia. Uważajmy na kawę, bo chociaż kofeina poprawia myślenie, to blokuje również przyswajanie żelaza – pierwiastka ważnego dla wydolności mózgu oraz wypłukuje magnez – pierwiastek, który zwiększa zdolność do zapamiętywania informacji. Nie pownniśmy spożywać produktów z aspartamem – badania wykazują, że może zakłócać on pracę mózu i prowadzić do depresji.

Przedstawione składniki diety dla mózgu są także składnikami posiłków, które powinniśmy jeść na co dzień, aby zachować zdrowie. Zdrowy mózg, to także zdrowy organizm. Zdrowy styl życia, to nie tylko dbanie o sylwetkę i ciało, ale także o umysł. Moda na dbanie o mózg dociera także do Polski. Coraz większą popularnością cieszą się gry służące treningowi szarych komórek, pojawia się coraz więcej gier planszowych. W aptekach znajdziemy coraz więcej suplementów diety na koncentrację i pamięć. Wybierajmy je jednak mądrze. Większość syntetycznych suplementów nie tylko nie działa, ale może nam również zaszkodzić. My polecamy Państwu te naturalne, jak na przykład preparaty z miłorzębu japońskiego Ginkgo biloba oraz inne, wspomagające koncentrację i pamięć.

 

Literatura o działaniu dietą na nasz mózg:

Gary Wenk – „Your Brain on Food: How Chemicals Control Your Thoughts and Feelings”, Oxford University Press, 2010.

Judith Wurtman, Susan Suffes – “Serotonina – przełom w dietetyce”, Amber, 1997.

Blog prof. Gary’ego Wenka – www.psychologytoday.com/blog/your-brain-food.

Praca zbiorowa – „Mózg, umysł, świadomość”, G + J Książki 2011.

Nie daj się złapać!…..czyli fit-pułapki żywieniowe

przez aleeko . 0 Komentarzy

Nawet, jeśli świadomie się odżywiamy i staramy się wybierać zdrowe produkty, możemy dać się nabrać na reklamę producentów, którzy prześcigają się w umieszczaniu na opakowaniach i w reklamach haseł: „naturalny”, „zdrowy”, „light”, „fit”, „niskokaloryczny”, „pożywny” itd. Czy naprawdę możemy ufać tym deklaracjom? Nie. Musimy sami, świadomie wybierać odpowiednie dla nas produkty, ponieważ firmy wykorzystują modę na zdrowie odżywianie i ekologiczny tryb życia.

Kontynuuj czytanie

Jak odpowiednia dieta może wspomagać leczenie cukrzycy?

przez aleeko . 0 Komentarzy

Najstarsze zapisy na temat cukrzycy pochodzą z IV wieku p.n.e. Indyjscy lekarze zaobserwowali problemy z moczem w przebiegu niektórych chorób i nazwali tą przypadłość Madhumeha. W Azji Mniejszej również stwierdzono tę chorobę. Występowała dość rzadko, dotykając niektórych mieszkańców. Nazwali ją diavitis (po grecku znaczyło to: nadmiar moczu). Sześć wieków później obserwowano ją także w Chinach. Została tam opisana przez lekarza Chen Chuana.

W dzisiejszych czasach wskaźnik zachorowań na cukrzycę stale wzrasta. W Polsce w latach 1986-2000 zanotowano dwukrotny wzrost zachorowań na cukrzycę typu II. Szacuje się, że nawet 2,5 miliona Polaków cierpi na tą chorobę, z czego połowa jest tego faktu nieświadoma. Z danych Światowej Federacji Diabetologicznej (IDF) wynika, że nasz kraj jest w pierwszej dziesiątce państw na świecie o najwyższym odsetku występowania upośledzonej tolerancji glukozy w dorosłej populacji, co może skutkować w przyszłości zwiększoną liczbą zachorowań.

Dla większości ludzi śniadanie składa się z białego chleba, płatków, konfitury, soków owocowych. Ulubione przekąski to ciasteczka, ciasta, wafle ryżowe, batoniki zbożowe, czekolada mleczna, chipsy. Obiad i kolacja to kolejna porcja chleba, makaronów, ryżu, pizzy, tart, frytek i ziemniaków.

Pokarmy takie jak chleb czy ziemniaki mają podniesiony ładunek glikemiczny, co oznacza, że uwalniają dużą ilość glukozy (czystego cukru) do krwi, w krótkim czasie. Indeks glikemiczny (IG) pożywienia informuje nas na temat jakości węglowodanów  – czy są one szybkie czy wolne. Mówi o tym, z jaką prędkością pochodząca z niego glukoza przedostaje się do krwi. Wpływ pokarmu na organizm zależy od jego IG i od ilości jedzenia zjedzonego przez człowieka.

Ładunek glikemiczny (ŁG) zależy od dwóch parametrów: IG oraz ilości węglowodanów w jednej porcji tego pokarmu.

 

ŁG porcji         =          IG x ilość węglowodanów w porcji w gramach

100

 

ŁG porcji jest niski, kiedy zbliża się do 10, umiarkowany pomiędzy 11 a 19 oraz podniesiony, gdy przekracza 20.

Więcej niż połowa kalorii w diecie pochodzi z pokarmów, które wcale nie są cukrami wolnymi. Wszystkie te pokarmy pławią się w glukozie. Aby ten cukier został wchłonięty do komórek trzustka musi wydzielać bardzo dużo insuliny. Stosowanie takiej diety i siedzący tryb życia prowadzi do cukrzycy. Trzustka będzie produkowała jeszcze więcej insuliny, żeby przekazać cukier do komórek, a następnie wyczerpie się – cukier we krwi będzie podnosił się okresowo, co oznacza cukrzycę. Dziesięć lat po stwierdzeniu cukrzycy połowa chorych potrzebuje leczenia insuliną.

Badania pokazują, że większość przypadków cukrzycy jest odwracalna. Cukrzycę typu II można wyleczyć, zmieniając dietę na odpowiednią.

Co to znaczy odpowiednia dieta przy cukrzycy typu II?

Po pierwsze: wyeliminowanie produktów bogatych w skrobię.

W praktyce oznacza to dietę pozbawioną produktów zbożowych (chleba i wypieków, biszkoptów, pizzy, płatków zbożowych, makaronów i pochodnych, ryżu i jego odmian oraz ziemniaków), które należy zastąpić warzywami, owocami i orzechami. Trzeba uważać na banany i rodzynki, które mają podniesiony indeks glikemiczny. Warzywa obniżają poziom cukru we krwi i pomagają zwalczyć stres oksydacyjny (szczególnie dobrze wpływają na to brokuły). Niesolone i niesmażone orzechy znacznie poprawiają glikemię. Badacze z Uniwersytetu w Newcastle w Wielkiej Brytanii przeprowadzili eksperyment na grupie diabetyków w wieku 50 lat. Przez 8 tygodni uczestnicy jedli tylko 600 kalorii dziennie bez najmniejszej ilości skrobi. Glikemia po posiłku i na czczo stawała się coraz bardziej prawidłowa, trzustka powróciła do swoich normalnych czynności, do produkcji insuliny. 3 miesiące po powróceniu do codziennej diety, 64% uczestników nadal nie wykazywało objawów choroby. Dietę można uzupełniać rybami, skorupiakami, mięsem. Z nabiału zaleca się jedynie odrobinę sera, ale już ani mleko, ani słodzony jogurt nie są rekomendowane, ponieważ stymulują wytwarzanie insuliny. Jeśli chodzi o napoje polecane są: czarna i zielona herbata, zioła i kawa, która dostarcza flawonoidów. Zaleca sią także mały kieliszek czerwonego wina dziennie ze względu na zawartość w nim polifenoli. Przy diecie wspomagającej leczenie cukrzycy polecane jest stosowanie następujących suplementów:

– witaminy i minerały: choroba zakłóca metabolizm, stąd wielu osobom brakuje potasu, magnezu, cynku i chromu, co może utrudniać kontrolę glikemii, niedobór cynku może ponadto sprzyjać infekcjom, może wystąpić problem z przyswajaniem witaminy C. Spowodowane jest to faktem, że witamina C i cukier mają wspólny przekaźnik komórkowy i rywalizują ze sobą o dostęp do komórki. Dlatego nadmiar cukru we krwi może się przyczynić do deficytu witaminy C. Często stwierdza się również braki witaminy B6. Spożywanie dwukrotnie w ciągu dnia suplementów witamin i minerałów (bez żelaza) jest przy cukrzycy bardzo korzystne. Mogą one zredukować stres oksydacyjny, obniżyć ciśnienie krwi oraz zapewnić dobre funkcjonowanie nerek. Niedobory magnezu mogą powodować insulinooporność i zwiększać ryzyko owrzodzeń. Badania dowodzą, że suplementacja magnezem pomaga znormalizować ciśnienie krwi, poprawia wrażliwość na insulinę, pomaga zapobiec neuropatii, retinopatii, zakrzepicy, ale również redukuje oddziaływanie stresu na organizm oraz podatność na wolne rodniki. Dlatego zaleca się suplementację w dawkach od 300 do 600 mg dziennie. Metabolizm chromu u cukrzyków również jest zakłócony – poziom tego pierwiastka jest od 33 do ponad 50% niższy niż u osób zdrowych, dlatego zaleca się przyjmowanie dawki minimalnej 400 µg dziennie przez przynajmniej dwa miesiące. Kolejnym bardzo ważnym suplementem w diecie cukrzyków jest kwas liponowy, który jest silnym antyutleniaczem. Zapobiega neuropatii u diabetyków, w pozytywny sposób wpływa na kontrolę glikemii, zapobiega powikłaniom cukrzycy. Zaleca się dawkę od 200 do 400 mg dziennie tego suplementu. L-karnityna obniża poziom cukru we krwi oraz hemoglobiny glikowanej (HbA1c), podnosi wrażliwość na insulinę, poprawia stan pacjentów cierpiących na neuropatię, może również zapobiec niektórym formom niewydolności serca u cukrzyków. Najlepszą skuteczność wykazuje acetylowana L-karnityna (acetylo-L-karnityna), dawka sprawdzona w badaniach to od 500 do 1000 mg/dzień. Większe dawki są skuteczne przy neuropatii.

W naszej kuchni również są ukryte pokarmy przeciwcukrzycowe. Spośród nich najskuteczniejsze są dwie przyprawy – cynamon i goździki. Cynamon działa na komórki wątroby, tak jak na komórki mięśniowe, zmniejsza oporność na insulinę. Badania potwierdzają, że osoby, które przyjmowały do posiłków jedynie szczyptę cynamonu przez 40 dni, obserwowały znaczne obniżenie poziomu „złego” cholesterolu. Dodawaj szczyptę cynamonu (od 2 do 4 g) codziennie do swoich posiłków. To niedrogi i bezpieczny sposób, by zapobiec cukrzycy typu II. Zmniejszy on także poziom cholesterolu i trójglicerydów, co przyczyni się do poprawy stanu Twojego serca. Działa on regulująco na glikemię. Goździki są również cenną przyprawą, która przyczynia się do spadku poziomu glukozy, trójglicerydów oraz „złego” cholesterolu LDL. Chronią one także przed tworzeniem się zakrzepów, czyli potencjalnej przyczyny zatorów i udarów mózgu (CVA). Okazuje się, że goździki są bardziej skuteczne niż aspiryna w rozrzedzaniu krwi. Trzeba jednak ostrożnie postępować z dawkowaniem tych przypraw i najlepiej pod kontrolą lekarza, gdyż mogą one doprowadzić do zbyt gwałtowanego spadku glikemii, zwłaszcza w połączniu z już stosowanymi lekami. Osoby cierpiące na cukrzycę narażone są na problemy z nerkami oraz skutki hiperglikemii w żyłach, skórze i oczach. Powodem tego jest proces nazywany glikacją, w którym cząsteczki białka łączą się z cukrami, powodując nieprawidłowe funkcjonowanie naczyń krwionośnych (rozwój miażdżycy). Angielscy badacze wykazali, że czosnek może się przyczyniać do powstrzymania glikacji. Zalecane jest używanie czosnku w kuchni, albo bezzapachowego wyciągu w tabletkach lub w płynie. Pomoże to w stabilizacji poziomu cukru i pozytywnie wpłynie na narząd wzroku. W nietolerancji glukozy i przy jej homeostazie polecany jest chrom. Źródłem tej substancji są drożdże, wątróbka, żółtko jajka, pieprz, tymianek i liście borówki. Wyciągi z kozieradki mogą oddziaływa hipoglikemicznie oraz podnosić uwalnianie insuliny. W przypadku cukrzycy typu II można przyjmować tą roślinę pod postacią proszku z ziaren (50 g) 2 razy dziennie przez 10 dni.

Hiperglikemia pośrednio prowadzi do powstawania wolnych rodników. Organizm ma zwiększone zapotrzebowanie na mikroelementy antyoksydacyjne. Szczególnie poleca się picie zielonej herbaty, ponieważ jest przeciwutleniaczem i jest antyglikacyjna. Aby złagodzić deficyty witaminy C, E, selenu, cynku, karotenoidów, flawonoidów powinno się jeść następujące owoce i warzywa: brokuły, cytryny, kiwi, lucernę, pietruszkę, orzechy, olej z kiełków pszenicy, zboża pełnoziarniste, czosnek, algi, ostrygi, marchewki, bakłażany, buraki, ananasy, banany.

W trakcie choroby nie należy zapominać o aktywności fizycznej. Trening siłowy jest skuteczny we wzmacnianiu mięśni i kości, poprawianiu metabolizmu, równowagi oraz kontroli wskaźnika glukozy we krwi. Trening trzeba zacząć od rozgrzewki wszystkich mięśni (klatki piersiowej, pleców, ramion, nóg i brzucha). Ćwiczenia aerobowe podnoszą wrażliwość na insulinę o 20%. W połączeniu z ćwiczeniami mięśni, wrażliwość na insulinę poprawiła się o 77%.

Zalecenia dietetyczne są alternatywą dla powszechnie stosowanych leków przeciwcukrzycowych: Avaminy, Etformu, Formeticu, Glucophage, Metfogammy, Metformaxu, Metforminy, Mettiforu, Metralu, Sioforu. We Francji popularny były rozyglitazon (Avandia), jednak w 2010 r. został wycofany z rynku europejskiego przez producenta GlaxoSmithKline, w następstwie zaleceń AME (Europejskiej Agencji Leków) z powodu zwiększonego zagrożenia chorobami sercowo-naczyniowymi. Te dwa wymienione leki mogą uszkodzić wątrobę. Dlatego podczas przyjmowania leków zaleca się zażywanie 140 do 210 mg trzy razy dziennie wyciągu z ziaren ostropestu plamistego (Sylibum marianum), roślinę zawierającą sylimarynę. Jej właściwości lecznicze potwierdziła Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).

Na podstawie artykułu:

Jak zwalczyć cukrzycę odpowiednią dietą? www.DossierNaturalnychTerapii.pl