Posts tagged “przeciwutleniacze”

Właściwości zdrowotne i kosmetyczne rokitnika

przez aleeko . 0 Komentarzy

 

Rokitnik zwyczajny (pospolity) (Hippophae rhamnoides L.) należy do rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae). Potocznie nazwany jest rosyjskim ananasem lub „złotem Syberii”.

Krzew ten posiada na młodych pędach ostre ciernie oraz lancetowate, srebrzyście owłosione liście, które są z wierzchu szaro-zielone, a pod spodem srebrzyste. Na pędach występują charakterystyczne, gęsto ułożone pomarańczowe owoce, które utrzymują się na krzewie aż do wiosny. Zbiera się je od sierpnia do października. Mają kwaśny smak i nadają się na przetwory – soki, dżemy, konfitury, marmolady, galaretki i nalewki. W Polsce na naturalnych siedliskach roślina podlega częściowej ochronie gatunkowej – można ją spotkać nad wybrzeżem Bałtyku po ujście Wisły na wschodzie. Występuje w Europie i Azji, aż po Chiny, głównie wzdłuż wybrzeży morskich. Krzewy rokitnika są sadzone jako roślina ozdobna oraz w celu umocnienia skarp.

Właściwości odżywcze

Rokitnik jest drugim po owocach dzikiej róży owocem, który zawiera najwięcej witaminy C. Zawartość w jej owocach jednak jest zmienna i zależy od siedliska – w górach środkowej Europy może ona wynosić nawet 405-1100 mg w 100g, natomiast krzewy rosnące u wybrzeży mórz, w parkach i ogrodach mają jej 200-315 mg w 100g. Ilość ta znacznie przewyższa dzienne zapotrzebowanie na tą witaminę u dzieci i dorosłych, więc zaleca się stosowanie tych owoców w takich dolegliwościach jak skłonność do występowania siniaków, przy braku apetytu, krwawiące dziąsła, trudności w gojeniu się ran, bóle mięśni i stawów, a w sposób szczególny profilaktycznie, w okresach jesienno-zimowych by wzmocnić odporność.

Owoce te są bardzo cennym źródłem witaminy C ze względu na jej trwałość – prawie nie rozkłada się ona podczas obróbki cieplnej, ze względu na brak enzymu rozkładającego kwas askorbinowy (askorbinazy) w rokitniku.

Owoce zawierają w swoim składzie ponad 190 aktywnie biologicznie związków, m.in. antyoksydantów, flawonoidów, aminokwasów, nienasyconych kwasów tłuszczowych, mikroelementów (np. potas, mangan, żelazo, fosfor, bor, wapń i krzem) oraz witaminy (A, C, D, E, K, P, z grupy B) i prowitaminy. Rokitnik jest jedną z niewielu roślin, która w swoim składzie posiada witaminę B12.

Właściwości zdrowotne

  1. Posiada działanie wzmacniające siły obronne organizmu, zwalcza wolne rodniki, stymuluje układ immunologiczny.
  2. Wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.
  3. Wspomaga układ sercowo-naczyniowy – witamina C i E zawarta w rokitniku obniża poziom „złego” cholesterolu LDL, który przyczynia się do choroby wieńcowej, udaru mózgu i zawału serca. Kwas askorbinowy obniża ciśnienie krwi, podobnie jak potas zawarty w owocach rokitnika, dlatego jest polecany osobom z nadciśnieniem tętniczym. Poprawia również krążenie oraz zapobiega krwawieniom, ze względu na zawartość witaminy K.
  4. Olej z rokitnika pomaga na wrzody i zgagę – zalecany jest przy chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, wspomaga gojenie się wrzodów i zmniejsza ból. Stosuje się go 3 razy dziennie po pół łyżeczki, pół godziny przed posiłkiem. Przeciwwskazaniem jednak jest zapalenie trzustki i wątroby oraz zapalenie pęcherzyka żółciowego i kamica żółciowa.
  5. Olej z rokitnika chroni przed promieniowaniem i toksycznym działaniem leków – niweluje promieniowanie RTG, a dzięki zawartości kwasów organicznych przeciwdziała szkodliwemu działaniu lekarstw.
  6. Pomaga w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów – owoce i napary z rokitnika ze względu na zawartość beta-karotenu i flawonoidów stosuje się w stanach zapalnych układu pokarmowego, śluzówki, dziąseł i przy leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów. Łagodzi ból, sztywnienie i ograniczenie ruchomości stawów.
  7. Pomoc przy chorobach skóry – napary z liści rokitnika i olej w formie okładów stosuje się przy oparzeniach różnego rodzaju, odmrożeniach, odleżynach, egzemach, atopowym zapaleniu skóry, trudno gojących się ranach i grzybicach.

 

Właściwości kosmetyczne

Rokitnik jest najbogatszym, znanym do tej pory, źródłem kwasu palmitooleinowego omega-7, który jest kluczowym budulcem skóry, włosów i paznokci. Pomaga zwalczyć suchość, poprawia elastyczność i niweluje objawy starzenia się skóry. Poprawia funkcje skóry, takie jak:

– zwiększenie produkcji kolagenu,

– przywrócenie sprężystości,

– zmuszenie naskórka do namnażania się,

– zwiększenie zatrzymywania wilgoci,

– regeneracja zniszczonej słońcem skóry,

– ochrona przed promieniowaniem słonecznym, toksynami i stresem środowiskowym.

Ze względu na zawartość beta-karotenu, rokitnik barwi na pomarańczowo. Dodaje się go do płukanek koloryzujących do włosów i samoopalaczy. Wyrównuje koloryt skóry. Jest też składnikiem szamponów i odżywek do włosów, ze względu na zawartość polifenoli, witamin i minerałów, regenerujących ich strukturę. Poprawia elastyczność włosów i nadaje połysk. Kosmetyki z dodatkiem oleju z rokitnika pomagają w leczeniu łupieżu i stosuje się je przy wypadaniu włosów. Rokitnik jest często składnikiem kremów stosowanych w pielęgnacji skóry suchej i starzejącej się. Jest też naturalnym blokerem promieniowania UVA i UVB, dlatego stosuje się go do produkcji kosmetyków do opalania.

W sklepie Aleeko znajdą Państwo bogaty wybór produktów spożywczych i kosmetycznych z rokitnikiem.

Źródła:

Bośko P., Biel W. Właściwości lecznicze rokitnika zwyczajnego (Hippophaë rhamnoides L.). Post Fitoter 2017; 18(1): 36-41.

Stobdan T, Korekar G, Srivastava RB. Nutritional attributes and health application of seabuckthorn (Hippophaë rhamnoides L.) – a review. Curr Res Nutr Food Sci J 2013; 9:151-65.

Suryakumar G, Gupta A. Medicinal and therapeutic potential of sea buckthorn (Hippophaë rhamnoides L.). J Ethnopharmacol 2011; 138:268-78.

 

Żurawina dla zdrowego pęcherza i serca

przez aleeko . 0 Komentarzy

 

Żurawina jest zimozieloną, płożącą się krzewinką, występującą w środowisku naturalnym na torfowiskach i terenach wilgotnych o kwaśnym podłożu. Należy do rodziny wrzosowatych. Można ją również uprawiać w ogrodzie na torfowym podłożu. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od bladoróżowych liści przypominających kształtem żurawia. Najcenniejsze są jednak różowoczerwone  owoce, pojawiające się na początku września. Zbiera się je dopiero późną jesienią, a najlepsze są te zebrane po pierwszych przymrozkach.

Do celów leczniczych i kulinarnych zbierane są dwa gatunki:

żurawina wielkoowocnikowa (amerykańska) Vaccinum macrocarpon Aiton, pochodząca z Kanady i płn.-wsch. rejonów Stanów Zjednoczonych;

żurawina błotna Vaccinium oxycoccos L. = Oxycoccus palustris L. – w środowisku naturalnym rośnie m.in. w Ameryce Płn., płn. Azji oraz w Polsce. Owoce tego gatunku są mniejsze i mają bardziej cierpki smak.

Jakie właściwości lecznicze ma żurawina?

  1. Niezastąpiony środek w profilaktyce i leczeniu infekcji dróg moczowych – to najbardziej znana właściwość żurawiny. Zdaniem naukowców zawiera przeciwutleniacze, uniemożliwiające się bakteriom przyczepianie do ścian pęcherza moczowego, a tym samym ich rozwój. Na infekcje dróg moczowych narażone są bardziej kobiety, niż mężczyźni. Powodują je przeważnie bakterie Escherichia coli. Żurawina wypłukuje je z dróg moczowych.
  2. Zmniejsza ryzyko chorób serca – antyoksydanty zawarte w owocach żurawiny są bardzo podobne do tych w czerwonym winie, powstrzymują tworzenie się zakrzepów i korzystnie wpływają na rozszerzanie się naczyń krwionośnych. Zapobiegają utlenianiu się cholesterolu.
  3. Chroni przed próchnicą – w owocach zawarte są tzw. procyjanidyny i fruktoza, które zmieniają kształt komórek bakteryjnych, uniemożliwiając im przyleganie do powierzchni szkliwa i dziąseł.
  4. Ma działanie przeciwnowotworowe – procyjanidyny są bardzo silnymi przeciwutleniaczami, które chronią komórki przed działaniem wolnych rodników. W dodatku, związki znajdujące się w żurawinie spowalniają podziały komórek nowotworowych i aktywują ich obumieranie. Można stosować ją również wspomagająco, podczas chemioterapii – z dobrym rezultatem. Wspiera leczenie raka jajnika, piersi, prostaty, płuc, jamy ustnej i białaczki.
  5. Chroni mózg – ma działanie ochronne przed uszkodzeniami na komórki mózgu, spowalnia procesy starzenia, hamuje rozwój choroby Parkinsona i Alzheimera. To zasługa zawartych w owocach silnych przeciwutleniaczy. Dla sprawności mózgu ważny jest również olej z pestek żurawiny, zawierający kwasy omega-3 i omega-6 oraz witaminę E.
  6. Zapobiega wrzodom układu pokarmowego i wspomaga przemianę materii – substancje aktywne zawarte w te roślinie nie pozwalają bakteriom Helicobacter pylori przylegać do ścianek narządów układu pokarmowego. Ze względu na zdolność oczyszczania organizmu z toksyn stymuluję przemianę materii.
  7. Ma działanie grzybobójcze – chroni przed zakażeniami grzybiczymi, jednak substancje aktywne zawarte w jej owocach nie chronią przed wzrostem Candida albicans.
  8. Ma działanie przeciwstarzeniowe – w żurawinie zawarte są bardzo silne antyoksydanty (w tym witaminy C i E), które spowalniają proces starzenia się komórek. Pobudzają one produkowanie kolagenu i elastyny, przez co wykorzystywane są w kremach przeciwstarzeniowych, w pielęgnacji skóry suchej, ziemistej, wymagającej regeneracji i ujędrnienia.

Owoce żurawiny mają w swoim składzie duże ilości witamin – przede wszystkim witaminy C – 14 mg w 100g świeżych owoców, witaminy B1 i B2, E, kwas foliowy i niacynę. Zawiera także minerały – potas, wapń, żelazo, fosfor, sód oraz błonnik i kwasy organiczne (m.in. jabłkowy i cytrynowy). Żurawina jest bogata w silne przeciwutleniacze – antocyjanozydy i flawonoidy oraz cukry – glukozę i fruktozę.

Produkty z wykorzystaniem żurawiny są bardzo popularne jako dodatek do różnego rodzaju mięs, pasztetów i serów. Najbardziej wartościowe są świeże owoce, które możemy przechowywać przez ok. 6 tygodni w lodówce.

Uwaga! Żurawiny nie powinny stosować osoby z kamicą nerkową i osteoporozą, ze względu na zawartość szczawianów, które utrudniają wchłanianie wapnia.

W sklepie Aleeko znajdziecie Państwo duży wybór produktów z żurawiną.

 

 

Źródło:

http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/medycyna-niekonwencjonalna/zurawina-na-pecherz-wrzody-i-serce_33955.html.

Matcha, czyli zielona herbata w proszku

przez aleeko . 0 Komentarzy

Właściwości tej herbaty znane są od tysiącleci, jednak dopiero teraz zdobywa ona swoją popularność, głównie dzięki wysokiej zawartości antyoksydantów – substancji chroniących nas przed nowotworami czy chorobami układu krążenia. Dodatkowo wspomaga odchudzanie i działa pobudzająco.

Matcha jest używana w ceremonii picia herbaty cha-no-yu („gorąca woda na herbatę”) oraz jako dodatek makaronu sobą, ciastek, lodów. Istnieją dwa rodzaje matchy: ceremonialny i kulinarny, w zależności od jakości liści i procesu produkcji. Najcenniejsza herbata jest produkowana z bardzo młodych liści najwyższej jakości.

Matcha dotarła do Japonii z Chin dzięki buddyjskim mnichom i jest przygotowywana w tradycyjnej ceremonii parzenia herbaty od XII wieku. Produkowana jest z liści krzewów, które ocieniane są matami. Krzewy osłania się przed słońcem co najmniej dwa-trzy tygodnie przed zbiorami, przez co ich wzrost jest spowolniony. Liście wtedy bledną i wytwarzają aminokwasy, dzięki którym herbata jest słodsza i bardziej aromatyczna. Zebrane liście są suszone i ścierane na proszek.

Naukowcy przekonują o dobroczynnych właściwościach tej herbaty ze względu na wysoką zawartość antyoksydantów (przeciwutleniaczy) – substancji, które mogą zapobiec rozwojowi nowotworów, chorób serca czy cukrzycy. Jest najzdrowszą ze wszystkich gatunków zielonych herbat. Jedna jej filiżanka ma wartość odżywczą porównywaną do 10 filiżanek zwykłej zielonej herbaty i jest od niej 137 razy bogatsza w przeciwutleniacze. Sekretem tej herbaty jest o wiele większa wchłanialność substancji odżywczych – pijemy starte na pył liście herbaty, a nie napar z wysuszonych liści.

Dzięki zawartości L-teaniny i kofeiny, herbata zmienia nasze fale mózgowe do stanu alfa, co powoduje jednocześnie uczucie gotowości i jednoczesny relaks. Ten efekt jest wykorzystywany przez buddyjskich mnichów podczas medytacji. Może z powodzeniem zastąpić filiżankę małej czarnej, ponieważ ma podobną zawartość kofeiny i uwalnia energię stopniowo, pozwalając uniknąć nagłego spadku sił. Polifenole zawarte w herbacie pomagają zmniejszyć stres i właściwości percepcyjne mózgu.

Matcha może pomagać podczas odchudzania. Ma dużą biodostępność, dlatego zapewnia organizmowi zaopatrzenie w niezbędne składniki odżywcze. Sama w sobie prawie nie ma kalorii, a dodatkowo przyspiesza metabolizm. W swoim składzie herbata ma wysoką zawartość chlorofilu, który wspomaga usuwanie toksyn z organizmu. Mechanizm detoksykacji jest bardzo bezpieczny – nie ma objawów niepożądanych takich ja początkowe znaczne pogorszenie się stanu zdrowia jak w przypadku alg, ponieważ związane toksyny nie przechodzą przez układ krążenia.

Inną zaletą herbaty jest regulacja nadciśnienia krwi i niedociśnienia. Inne korzyści z picia Matchy jest fakt, że zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby serca, zapobiega próchnicy, dzięki zawartości naturalnego fluoru, osłania przewód pokarmowy i wspomaga trawienie i obniża ryzyko udaru mózgu o 21%.

Matcha zawdzięcza swoje właściwości prozdrowotne dużej zawartości polifenoli – związków, które mają działanie oksydacyjne, mających wysoką skuteczność w profilaktyce raka, chorobie Alzheimera, miażdżycy tętnic, redukcji złogów tłuszczowych we krwi, zakrzepicy mózgowej, choroby wieńcowej i dusznicy bolesnej. Chronią również każdą pojedynczą komórkę w organizmie. Ta wyjątkowa herbata zawiera galusan epigallokatechiny EGCG – bardzo ważny przeciwutleniacz, który stanowi 1/3 jej suchej masy. Jego rolą jest wyłapywanie wolnych i rozkładaniu wolnych rodników. Matcha według wartości ORAC (Zdolności Absorpcji Rodników Tlenu), ma ją znacznie wyższą niż jagody goji, gorzka czekolada czy granat.

 

Jak przygotować herbatę matcha?

Do przygotowania herbaty potrzebne nam będą specjalne akcesoria:

Chawan – specjalna czarka, naczynie w kształcie miseczki

Chasaku – bambusowa łyżeczka

Chasen – bambusowa miotełka do ubijania herbaty (przypomina trzepaczkę, można ją zastąpić elektrycznym spieniaczem do mleka)

Sitko do przesiania matchy przed zaparzeniem.

Ważne, aby herbata była zalewana wodą o odpowiedniej temperaturze, gdyż zbyt gorąca spowoduje gorycz herbaty, a składniki odżywcze ulegną utracie. Woda powinna być gotowana raz i odpowiednio schłodzona. Temperatura wody używanej do zalewania herbaty powinna wynosić 80 stopni. Uzyskamy taką zostawiając przegotowaną wodę w szklance na 10 minut bez przykrycia.

Do czarki wsypujemy 0,5 łyżeczki matchy i zalewamy 80 ml gorącej wody (80 st. C). Teraz herbatę należy mieszać miotełką, aż do uzyskania delikatnej pianki.

Herbatę matcha można przygotować nie tylko jako napój, ale również wykorzystać ją do przygotowania ciasteczek, tortów i innych pyszności. Przepisy i inspiracje znajdziecie Państwo tutaj http://targsmaku.pl/przepisy-kulinarne/matcha, a herbatę matcha kupicie Państwo w naszym sklepie Aleeko

 

Źródła:

https://www.japancentre.com/en/pages/10-matcha-green-tea

http://www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/matcha-zielona-herbata-w-proszku-wlasciwosci-jak-parzyc-matche_37099.html

http://organicmatcha.pl/index.php?id_cms=10&controller=cms&id_lang=1

 

Właściwości zdrowotne winogron

przez aleeko . 0 Komentarzy

Winogrona to owoce, które są skarbnicą witamin i składników mineralnych. Zawierają witaminy C i A, witaminy z grupy B, potas, fosfor, wapń, magnez, cynk, żelazo i jod. Chronią przed chorobami cywilizacyjnymi, takimi jak nowotwory czy nadciśnienie tętnicze. Ich dobroczynne właściwości zdrowotne znane są od ponad 5 tys. lat p.n.e.

Winogrona to owoce winorośli właściwej (Vitis vinifera L.), jednej z najstarszych roślin uprawianych przez człowieka, znanej od kilku tysięcy lat. Roślina ta pochodzi z Azji, obecnie uprawiana jest przede wszystkim w Europie (2/3 upraw). Z winogron produkowane są przetwory – wino, olej z pestek, ocet, świeże soki, rodzynki. Uprawę winorośli i produkcję wina znano już 6000 lat p.n.e. w Egipcie i 5000 lat p.n.e. w Syrii i Palestynie. Obecnie dynamicznie rozwija się gałąź turystyki winiarskiej – tzw. enoturystyki, czyli wyjazdy w rodzinne strony wina, do winnic. Popularnym kierunkiem jest Toskania. Właściwości tych niezwykłych owoców wykorzystuje dziedzina medycyny niekonwencjonalnej, zwana ampeloterapią, czyli leczenie winogronami, sokiem winogronowym, a także winem. Winogrona znalazły również szerokie zastosowanie w kosmetologii. Są wykorzystywane w zabiegach odmładzających.

Dlaczego te smaczne owoce winorośli są takie cenne?

Oprócz witamin i minerałów, kwasów owocowych (winowy, cytrynowy, jabłkowy), zawierają najcenniejsze związki fenolowe – flawonoidy, taniny, kwertycynę, kwasy fenolowe, galokatechiny, epigalokatechiny i resweratrol. Polifenole to szeroka grupa silnych przeciwutleniaczy, które wspomagają pracę układu krążenia, wzmacniają serce, odmładzają skórę, chronią przed zmianami nowotworowymi i działają antyseptycznie. Znajdują się w pestkach, skórkach, szypułkach winogron. Szczególnie ciemne owoce słyną z ich zawartości. Najcenniejsze są winogrona ciemnofiloetowe, ponieważ zawierają najwięcej flawonoidów, które unieszkodliwiają wolne rodniki i zawierają dużo żelaza. Najważniejszym źródłem resweratrolu, związku który hamuje rozwój procesów nowotworowych i wpływa pozytywnie na układ krwionośny są winogrona i czerwone wino. Resweratrol zapobiega tworzeniu się blaszek miażdżycowych i zamykaniu się światła naczyń krwionośnych, działa ochronnie, przeciwzapalnie, antyoksydacyjnie, wpływa korzystnie na zdrowie cukrzyków, regulując poziom glukozy we krwi. Już kieliszek czerwonego wina (zwłaszcza odmiany Pinot Noir) ma wyższą zawartość tego związku niż jakiekolwiek warzywa, owoce czy białe wino.

Jednak osoby, które dbają o linię powinny uważać z nadmierną konsumpcją owoców, ponieważ mają sporo kalorii (100 g to 69 kcal) i mają wysoki indeks glikemiczny. Kiść winogron zawiera ok. 5 kostek cukru. Natomiast zawarty w nich resweratrol wspomaga redukcję masy ciała i nasila proces rozpadu tkanki tłuszczowej.

Dobroczynne właściwości umiarkowanego picia czerwonego wina zostały rozsławione przez tzw. „francuski paradoks”. Serge Renaud w latach 90. Wyjaśniał dlaczego umieralność Francuzów na choroby układu krążenia jest o wiele niższa w porównaniu z Amerykanami, które spożywają podobne ilości kwasów tłuszczowych. Wynika to z dobroczynnych własności resweratrolu zawartego w winie, które Francuzi tak chętnie spożywają do posiłków.

Cenionym produktem otrzymywanym z winorośli jest olej z pestek winogron, bogaty w witaminę E i dobroczynne kwasy tłuszczowe, zwłaszcza kwas linolowy. Może być z powodzeniem używany do smażenia, bo ma wysoką temperaturę dymienia. Wykorzystywany jest także do pielęgnacji skóry. W winogronach znajduje się miedź, cynk i chrom, które wpływają na elastyczność skóry. Potas decyduje o jej jędrności. Mangan i żelazo nadają cerze ładny, zdrowy koloryt. Winogrona redukują wydzielanie sebum, dlatego są wykorzystywane w kosmetykach do pielęgnacji skóry tłustej.

Winogrona świetnie pasują do serów, mięsa i wina. Powinno się je jeść ze skórką i pestkami. Można je wykorzystać do przygotowania sałatki, do ciast i deserów. Nadają się na sok, a marynowane liście można użyć do przygotowania gołąbków.

Dobrym uzupełnieniem diety w polifenole są suplementy – ekstrakt z pestek winogron lub zmielone pestki winogron, tzw. OPC. Rezweratrol można również używać w formie suplementu.

 

Aneta Kopeć, Ewa Piątkowska, Teresa Leszczyńska, Renata Bieżanowska-Kopeć. Prozdrowotne właściwości resweratrolu. Żywność. Nauka. Technologia. Jakość, 2011, 5 (78), 5-15.

Joanna Kołodziejczyk, Beata Olas. Pestki winogron jako cenne źródło związków chroniących układ krążenia. Postępy fitoterapii 1/2011: 52-57.

Joanna Błaszczyk, Monika Kucharczyk, Przemysław Seruga, Agnieszka Piekara, Sylwia Zimny, Małgorzata Krzywonos. Właściwości zdrowotne wina. Prace naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, nr 461/2016.

„Wino a zdrowie. Francuski paradoks”, Maciej Gawlik, Agata Ogórka, „magazyn wino” nr 32, 2/2008.

www.poradnikzdrowie.pl/zywienie/co-jesz/winogrona-wlasciwosci-zdrowotne-i-wartosci-odzywcze-winogron_37062.html.

 

Jarmuż – zapomniane warzywo wracające do łask

przez aleeko . 0 Komentarzy

Jarmuż był warzywem znanym już w starożytnej Grecji i Rzymie, do Polski dotarł dopiero pod koniec XIV. Jego japońska historia związana jest z lekarzem, Niro Endo, który w czasach II wojny światowej, gdy ludność zmagała się z głodem, urozmaicał dietę swojej rodziny sokami własnej produkcji. Tak narodził się aojiru – japoński napój roślinny z zielonych liści warzyw, traktowanych wtedy jako odpadki. Okazało się, że najcenniejszym składnikiem soku był jarmuż. Lekarz opublikował około 40 książek na ten temat i zmarł w wieku 92 lat. Dziś te tradycje kontynuuje jego syn.

Jarmuż (Brassica oleracea subsp. acephala var. sabellica) to pododmiana kapusty warzywnej bezgłowej. Niektóre odmiany wytwarzają łodygi wysokości ponad 1 m. Jadalną częścią jarmużu są duże pierzastodzielne liście, zawierające wiele składników pokarmowych, takich jak np. błonnik, potas, beta-karoten, żelazo, wapń, niacyna, witaminy A, B1, B2, E i C oraz chlorofil. Jest cenioną rośliną m.in. w Skandynawii. Sezon na tą roślinę trwa od września do początku zimy. Zbiera się go po pierwszych przymrozkach, ponieważ ujemna temperatura wpływa na pozbycie się goryczki i wytworzenie w roślinie cukrów nadających jej słodkiego posmaku.

Kontynuuj czytanie